ഓഗസ്റ്റ് 27 – ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കല്ല!

“എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. പിതാവ് എന്നെ ഏകനായി വിട്ടിട്ടില്ല, കാരണം ഞാൻ എപ്പോഴും അവനു പ്രസാദമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.” (യോഹന്നാൻ 8:29)

“അവൻ എന്നെ ഒരിക്കലും ഏകനായി വിട്ടിട്ടില്ല. അവൻ ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല, എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. അവന്റെ സാന്നിധ്യം, അവന്റെ കൂട്ടായ്മ, അവന്റെ ശക്തി, അവന്റെ കൃപ എന്നിവ എന്നെ നിരന്തരം നിലനിർത്തുന്നു” എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര അനുഗ്രഹീതമായ സാക്ഷ്യമാണ്.

ഏകാന്തത എപ്പോഴും വേദനാജനകമാണ്. എന്നാൽ ദൈവമില്ലാത്ത ഏകാന്തതയുടെ ജീവിതം പ്രത്യേകിച്ച് ദുഃഖകരവും അപകടകരവുമാണ്. ഒറ്റപ്പെട്ടവരെ സാത്താൻ പലപ്പോഴും മുതലെടുക്കുന്നു. അവൻ അലസത, നിരുത്സാഹം, ഭയം, അവിശ്വാസം എന്നിവ കൊണ്ടുവരുന്നു. ഏകാന്തമായ ഒരു ഹൃദയം ശത്രുവിന് എളുപ്പത്തിൽ ഒരു പണിപ്പുരയായി മാറും.

നിങ്ങളുടെ ഏകാന്തതയെ തന്റെ മഹത്വമുള്ള സാന്നിധ്യത്താൽ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ കർത്താവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വന്ന് നിങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കാനും നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നടക്കാനും അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

]അനന്തരം യഹോവയായ ദൈവം: മനുഷ്യൻ ഏകനായിരിക്കുന്നതു നന്നല്ല; ഞാൻ അവന്നു തക്കതായൊരു തുണ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കും എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു. (ഉല്പത്തി 2:18). അതുപോലെ, വിശ്വാസികൾ ആത്മീയമായി ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലാത്തതിനാൽ, അവൻ നമുക്ക് മറ്റ് വിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടായ്മയും സഭയുടെ ഒത്തുചേരലും നൽകിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ആത്മീയ നടത്തത്തിൽ നാം ഒരിക്കലും ഒറ്റപ്പെടാതിരിക്കാൻ, അവൻ നമുക്ക് അഭിഷേകവും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പൂർണ്ണതയും നൽകിയിരിക്കുന്നു.

ഒരു ദിവസം, ഹവ്വാ തന്റെ ഭർത്താവിനെ വിട്ട് ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് അലഞ്ഞു. സാത്താൻ ആ ഒറ്റപ്പെടൽ മുതലെടുത്ത്, അവളെ വഞ്ചിച്ചു, അവളെ പാപത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. അതുപോലെ, യെരീഹോയിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്ത സഞ്ചാരി കള്ളന്മാരുടെ ഇടയിൽ വീണു, അവർ അവനെ മുറിവേൽപ്പിക്കുകയും പാതി മരിച്ചവനായി ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഏകാന്തത അപകടകരമാണ്.

ഭർത്താവിനൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ ദുഃഖം പരിഗണിക്കുക, പെട്ടെന്ന് അവനെ നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു വിധവയായി ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുന്നു. മക്കളിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ് ജീവിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക, അവരെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആഴമായ വാഞ്ഛയോടെ വഹിച്ചുകൊണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ കടലിൽ ഒരു ചെറിയ ബോട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക്, ദിശയില്ലാതെ ഒഴുകിപ്പോകുന്ന ഒരാളെ സങ്കൽപ്പിക്കുക. അത്തരം നിമിഷങ്ങളിൽ, ഏകാന്തത അതിരുകടന്നേക്കാം.

ഒരിക്കൽ ദാവീദ് തന്റെ വേദന പകർന്നു, “ഞാൻ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു, വീടിന്റെ മുകളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു കുരുവിയെപ്പോലെയാണ്.” (സങ്കീർത്തനം 102:7)

ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളും അത്തരമൊരു ഏകാന്തതയുടെ കാലഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ടാകാം. ഇന്ന്, നിങ്ങളുടെ സ്വന്ത സഹചാരിയായിരിക്കാൻ കർത്താവിനെ ക്ഷണിക്കുക. വിശ്വാസത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കുക: “എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. പിതാവ് എന്നെ ഏകനായി വിട്ടിട്ടില്ല, കാരണം ഞാൻ എപ്പോഴും അവന് പ്രസാദമുള്ളതു ചെയ്യുന്നു.” (യോഹന്നാൻ 8:29)

നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പ്, നിർത്തി സ്വയം ചോദിക്കുക: ഇത് കർത്താവിന് പ്രസാദകരമാണോ? ഇത് അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുമോ? ഓരോ തീരുമാനവും അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തൂക്കിനോക്കുക.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയ മകനേ, കർത്താവിന് പ്രസാദകരമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യാൻ നിങ്ങളെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുക, നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കേണ്ടിവരില്ല.

കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “പകൽ സമയത്ത് മേഘസ്തംഭമോ രാത്രിയിൽ അഗ്നിസ്തംഭമോ അവൻ ജനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്തില്ല.” (പുറപ്പാട് 13:22)