ಅಕ್ಟೋಬರ್ 18 – ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ನೀತಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀತಿ!

“ನಿಮ್ಮ ನೀತಿಯು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ನೀತಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾರಿರಿ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.” (ಮತ್ತಾ 5:20)

ಪರ್ವತದ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಮಕ್ಕಳ ನೀತಿಯು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ನೀತಿಯನ್ನು ಮೀರಿರಬೇಕು.

ಫರಿಸಾಯರು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೀತಿ ಇತ್ತು. ಅವರು ವಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ದಶಮಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಫರಿಸಾಯನೊಬ್ಬನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಾಗ, ತಾನು ಇತರ ಪಾಪಿಗಳಂತಲ್ಲ ಎಂದು ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ವಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವತ್ತುಗಳಿಂದ ದಶಮಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು (ಲೂಕ 18:11–12)

ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನೀತಿಯು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ನೀತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಕರ್ತನು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ವಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾವು ಉಪವಾಸ ಮಾಡದೇ ಇರಬೇಕೇ? ಅವರು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ದಶಮಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ನಾವು ನೀಡುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಕೇ?

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಬಯಸುವ ಅನೇಕ ಕಪಟವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಯಥಾರ್ಥವಾದ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಲು ಉತ್ಸಾಹವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಆತ್ಮೀಕ ಶಿಸ್ತಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಋಷಿಗಳು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರ ಜೀವನವು ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಾದರಿಯಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಜವಾದ ನೀತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರ್ತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಿರಿ.

ಒಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನು ಒಮ್ಮೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, “ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಲಂಚ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: “ನಾನೂ ಲಂಚ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ವರ್ಷದಂದು, ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರೊಬ್ಬರು ಬಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಹೊಸ ಡೈರಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿದರು. ಅದನ್ನೂ ಸಹ ನಾನು ಲಂಚದ ಒಂದು ರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ನೀತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?” ಆ ಕ್ರೈಸ್ತನು ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಿಯ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳೇ, ನಮ್ಮ ನೀತಿಯು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿರಬಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಬೇಕು.

ದೇವರ ಸೇವಕರೊಬ್ಬರು ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು: “ನಾನು ಮುಂಜಾನೆ ತನಕ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಐದು ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ, ಮಸೀದಿಯಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕರೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ಈಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ನಾನು ಎದ್ದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ನೀತಿಯು ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.”

ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ಬಾರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಇತರರ ಭಕ್ತಿಗಿಂತ ತಮ್ಮ ದೇವ ಭಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದ ದಾವೀದನು, ತಾನು ಸುಳ್ಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಾಗಿಯೂ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ದೇವರ ನೀತಿಯುಳ್ಳ ತೀರ್ಪುಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ದಿನಕ್ಕೆ ಏಳು ಸಲ ಕರ್ತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದಾಗಿಯೂ ಘೋಷಿಸಿದನು (ಕೀರ್ತನೆ 119:163–164). ಇದು ನಮಗೆ ಎಂಥ ಸವಾಲಾಗಿದೆ!

ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ: “ಸಾಯುವ ತನಕ ನನ್ನ ಯಥಾರ್ಥತ್ವದ ಹೆಸರನ್ನು ಕಳಕೊಳ್ಳೆನು.” (ಯೋಬು 27:5)