जून 20 – प्रत्येक विचार ख्रिस्ताच्या अधीन करा!
“प्रत्येक विचार ख्रिस्ताच्या आज्ञाधारकतेत आणून त्याला बंदिवान करीत आहोत.” (२ करिंथकर १०:५)
आपले मन हे एक रणांगण आहे. पापी विचार आणि पवित्र जीवन यांच्यामध्ये सतत संघर्ष चालू असतो. देहिक विचार आणि आध्यात्मिक विचार एकमेकांविरुद्ध लढत असतात. जर आपण देहिक विचारांना जागा दिली, तर पाप आपल्यावर वर्चस्व गाजवेल. म्हणून पापाकडे नेणाऱ्या विचारांबाबत आणि मोहांबाबत आपण अत्यंत सावध राहिले पाहिजे. प्रत्येक विचार ख्रिस्ताच्या आज्ञाधारकतेखाली आणला पाहिजे.
एकदा एक भाऊ दारूच्या व्यसनातून मुक्त झाला, योग्य मार्गावर परत आला आणि पवित्र जीवनात वाढू लागला. पण एका दुपारी तो घरी एकटाच दूरदर्शन पाहत होता. तेव्हा एका जाहिरातीचा त्याच्या मनावर खोल परिणाम झाला.
त्या जाहिरातीत एक स्त्री मद्याचे पेय ग्लासमध्ये ओतत होती आणि ते भरून वाहत होते. ती गोड आवाजात लोकांना पिण्यासाठी आमंत्रित करत होती.
तो हे दृश्य पाहत असताना त्याची कल्पनाशक्ती वेगाने कार्य करू लागली. त्याला पूर्वीची सोडून दिलेली दारूची सवय आठवू लागली. त्याच्या मनात विचार आला, “पुन्हा एकदा पिण्यात किती आनंद असेल!” पाप पुन्हा त्याला चिकटू लागले.
त्याच वेळी दुसरा विचार आला, “मी देवाचे मूल आहे. मला हे पिऊ नये.” दोन्ही विचारांमध्ये मोठा संघर्ष सुरू झाला. मनात प्रखर युद्ध पेटले. तो डोळे मिटला की बाटली आणि त्या स्त्रीचे चित्र त्याच्या मनात पुन्हा पुन्हा येत राहिले. जितका तो त्या विचारांवर मनन करू लागला तितकी त्याची दारूची इच्छा वाढत गेली.
शेवटी तो दारूच्या दुकानात गेला आणि मनसोक्त मद्यपान केले. त्यानंतर त्याला त्या सवयीवर पुन्हा विजय मिळवता आला नाही.
आपण आपल्या विचारांबद्दल आणि कल्पनांबद्दल सावध असले पाहिजे. मनुष्याच्या कल्पनाशक्तीत प्रचंड सामर्थ्य असते. जर एखादी व्यक्ती सतत पापी सुखांचा विचार करत राहिली, तर ते विचार आणि आठवणी तिच्या अंतःकरणाला भ्रष्ट करतात आणि शेवटी तिला पापाच्या मार्गावर नेतात.
परंतु जो मनुष्य आपले विचार प्रार्थना, पवित्रता, देवाचे वचन आणि पवित्र आत्म्याच्या अधीन करतो, तो विजयाच्या मार्गाने चालतो.
देवाच्या लेकरांनो, ज्या क्षणी पापी विचार तुमच्या मनात येतात, त्याच क्षणी येशूच्या रक्ताच्या सामर्थ्याने त्यांना दूर करा आणि त्यांचा प्रतिकार करा. वासनांना जागा देऊ नका आणि त्यांना पाप जन्माला घालू देऊ नका. पवित्र विचारांना स्वतःला समर्पित करा.
पुढील चिंतनासाठी वचन:
“त्यांनी देवाला ओळखले असूनही त्याचे देव म्हणून गौरव केले नाही किंवा त्याचे आभार मानले नाहीत; पण त्यांच्या विचारांत ते व्यर्थ झाले आणि त्यांची मूर्ख अंतःकरणे अंधकारमय झाली.” (रोमकर १:२१)