ಜುಲೈ 30 – ಅದು ಎಂತಹ ಆಲಯ?

“ಯೆಹೋವನು ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾನೆ– ಆಕಾಶವು ನನಗೆ ಸಿಂಹಾಸನ, ಭೂಮಿಯು ನನಗೆ ಪಾದಪೀಠ; ನೀವು ನನಗೆ ಇನ್ನೆಂಥಾ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಿರಿ? ನನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಸ್ಥಳವು ಎಂಥಹದು?” (ಯೆಶಾ 66:1)

ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ, ಮನುಷ್ಯರು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಧನವಂತರು ಭವ್ಯವಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಡವರು ಸರಳವಾದ ಆರಾಧನಾ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಮರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಆಲಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಆಕಾಶವು ನನಗೆ ಸಿಂಹಾಸನ, ಭೂಮಿಯು ನನಗೆ ಪಾದಪೀಠ.” ಮಹೋನ್ನತವಾದ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುವಾತನು, “ನೀವು ನನಗೆ ಇನ್ನೆಂಥಾ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಿರಿ ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ವಿಶಾಲವಾದ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಆತನನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದು. ಆಕಾಶಮಂಡಲಗಳೂ ಆತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೊಳ್ಳಲಾರವು. ಹಾಗಿರಲು, ಮಾನವನು ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?

ದೇವರು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾತನು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅನೇಕರು ಆತನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸದೆ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗುಡಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿರಿಸಿ, ಅದರ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಬೀಗ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ದೇವರು ತಾನೇ ತನ್ನ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾನವಕುಲವು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದೆ—ಅದು ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಲಯವಲ್ಲ. ಆ ಆಲಯವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶರೀರವೇ ಆಗಿದೆ. ನಾವೇ ಆತನ ವಾಸಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಸತ್ಯವೇದವು ಹೀಗೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ನೀವು ದೇವರ ಆಲಯವಾಗಿದ್ದೀರೆಂದೂ ದೇವರ ಆತ್ಮನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆಂದೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದೋ? ಯಾವನಾದರೂ ದೇವರ ಆಲಯವನ್ನು ಕೆಡಿಸಿದರೆ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಕೆಡಿಸುವನು; ದೇವರ ಆಲಯವು ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು, ಆ ಆಲಯವು ನೀವೇ.” (1 ಕೊರಿಂಥ 3:16–17)

ದೇವರು ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ದೇವರನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ, ಆಚರಣೆಗೆ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿ, ಆತನನ್ನು ದೂರವಿಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಜೀವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಆತನಿಗೆ ಸೇರಿದವರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಪಾಪದ ಹವ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಸುಖಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕರ್ತನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜೀವಿಸುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವು ಆತನ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಬೇಕು.

ಕರ್ತನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸತ್ಯ! ನಮ್ಮ ಶರೀರಗಳು ದೂಳಿನಿಂದ ಉಂಟುಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಾಯಿಲೆ ಬರಬಹುದು, ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ಮರಣವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೂ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ತನ್ನ ನಿವಾಸವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಮರಣಹೊಂದಿದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಅಮರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ನಿತ್ಯನಾದಾತನು ಅವರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆತನು ನಮ್ಮ ಲೌಕಿಕ ಶರೀರಗಳನ್ನು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಶರೀರಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಎಂತಹ ಮಹಾ ಸೌಭಾಗ್ಯವಲ್ಲವೇ!

ದೇವರ ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವೇ ದೇವರ ಆಲಯವಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬೇಡಿ.

ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ: “ಜಲರಾಶಿಗಳ ಘೋಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಹಾತರಂಗಗಳ ಗರ್ಜನೆಗಿಂತಲೂ ಉನ್ನತದಲ್ಲಿರುವ ಯೆಹೋವನ ಮಹಿಮೆಯು ಗಾಂಭೀರ್ಯವುಳ್ಳದ್ದು. ಯೆಹೋವನೇ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಬಹುಖಂಡಿತವಾಗಿದೆ; ಸದಾ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು ಪರಿಶುದ್ಧತ್ತವವೇ” (ಕೀರ್ತನೆ 93:4–5)