ਜਨਵਰੀ 30 – নতুন স্বৰ্গ আৰু নতুন পৃথিৱী !

“কিন্তু তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ দৰে, আমি নতুন আকাশমণ্ডল আৰু নতুন পৃথিৱীলৈ অপেক্ষা কৰি আছোঁ; সেইবোৰত ধাৰ্মিকতা নিবাস কৰে.” (২ পিতৰ ৩:১৩).

আমাৰ প্ৰিয় প্ৰভুৱে সকলো নতুন কৰি তুলিব বিচাৰে. যিজনে সিংহাসনত বহিছে তেওঁ ঘোষণা কৰিছে: “চোৱা, মই সকলো নতুন কৰিম” (প্ৰকাশিত বাক্য ২১:৫).

মোৰ দেউতা ব্ৰ’. ছেম জেবাদুৰাই, এবাৰ ‘গুড নিউজ ফেষ্টিভেল’ত ভাষণ দিবলৈ এখন চহৰলৈ গৈছিল. তেওঁ লক্ষ্য কৰিলে যে গোটেই চহৰখন অপৰিষ্কাৰ, ধূলি আৰু জাবৰ-জোঁথৰ, যিটো দিনক দিনে বেয়া হৈ গৈ আছে. ৰাস্তাবোৰ ইমান লেতেৰা আছিল, আৰু গোটেই অৱস্থাটো ইমানেই অস্বাস্থ্যকৰ আৰু ঘৃণনীয় আছিল. সেই চহৰখনৰ ওচৰতে বিপুল সংখ্যক জুপুৰি আছিল. আৰু সেই মহানগৰৰ প্ৰতিমূৰ্তিত দাগ থকাৰ দৰে আছিল. আৰু সঁচাকৈয়ে দেউতাৰ হৃদয়খন কষ্ট দিছিল, যেতিয়া তেওঁ এই সকলোবোৰ কথা পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল.

আদমৰ পাপেৰে জগতখন কলংকিত হৈ পৰিল. চয়তানে আদমৰ পৰা আধিপত্য আৰু কৰ্তৃত্ব দখল কৰি এই জগতৰ ৰাজকুমাৰ হ’ল. যদিও দুহাজাৰ বছৰৰ আগতে কালভাৰীৰ ক্ৰুচত তেওঁৰ মূৰটো চেপি ধৰা হৈছিল, তথাপিও তেওঁক হেডিছত পেলোৱা হোৱা নাই. আৰু তেওঁ মানুহ, নগৰ আৰু জাতিবোৰক দাগ দি থাকে; আৰু নিজৰ ফান্দ আৰু প্ৰলোভনেৰে মানুহক প্ৰতাৰণা কৰি থাকে.

কিন্তু প্ৰভুৱে এই জগতৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰা নাই, কিন্তু নতুন আকাশ আৰু নতুন পৃথিৱীৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে; নতুন স্বৰ্গ য’ত চয়তানৰ কোনো ধৰণ বা ক্ষমতা নাই; আৰু পাপ, ৰোগ, মৃত্যু নথকা এখন নতুন জগত.

“সেই নগৰত দীপ্তিৰ বাবে সূৰ্য বা চন্দ্ৰৰ প্ৰয়োজন নাই; কিয়নো তাত ঈশ্বৰৰ প্ৰতাপে দীপ্তি দিয়ে, আৰু মেৰ-পোৱালি জন তাৰ প্ৰদীপ স্বৰূপ. জাতিবোৰে সেই দীপ্তিত অহা-যোৱা কৰিব; আৰু পৃথিৱীৰ ৰজা সকলে নিজৰ প্ৰতাপ তাৰ ভিতৰলৈ আনিব.  তাৰ দ্ৱাৰবোৰ দিনত কেতিয়াও বন্ধ নহব; কিয়নো তাত ৰাতি নহব;” (প্ৰকাশিত বাক্য ২১:২৩-২৫).

কি যে এক আচৰিত নতুন স্বৰ্গ, আৰু আচৰিত নতুন পৃথিৱী হ’ব! সেই অৱস্থাক দাগ বা ধ্বংস কৰিবলৈ কোনো চয়তান, কোনো জন্তু আৰু কোনো মিছা ভাববাদী নাথাকিব. শাস্ত্ৰই কৈছে: “তেওঁলোকক প্ৰতাৰণা কৰা চয়তানক জুই আৰু গন্ধকৰ হ্ৰদত পেলোৱা হ’ল, য’ত জন্তু আৰু মিছা ভাববাদী আছে. আৰু তেওঁলোকক দিনে-ৰাতিয়ে চিৰকাললৈকে যন্ত্ৰণা দিয়া হ’ব” (প্ৰকাশিত বাক্য ২০:১০).

গতিকে আপোনাৰ অভাৱ আৰু অপৰ্যাপ্ততাক লৈ ভয় নকৰিব. নতুন আকাশ আৰু নতুন পৃথিৱীৰ বাবে ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা আৰু মহিমা কৰা, যিখন তেওঁ আপোনালোকৰ বাবে সৃষ্টি কৰিব. এই বৰ্তমান জগতত যি অলপ সময় কটাব, সেই অলপ সময়ৰ বাবে আপুনি নিজকে পবিত্ৰ কৰি সম্পূৰ্ণ বিশ্বাসেৰে সিদ্ধতাৰ দিশত আগবাঢ়িব লাগে, কিয়নো প্ৰভুৰ দিন ওচৰ চাপিছে.

অধিক ধ্যান-ধাৰণাৰ বাবে পদ: “ তাৰ পাছত মই নতুন আকাশমণ্ডল আৰু নতুন পৃথিৱীa দেখিলোঁ; কিয়নো প্ৰথম আকাশমণ্ডল আৰু প্ৰথম পৃথিৱী গুচি গ’ল; সমুদ্ৰও নাছিল.”(প্ৰকাশিত বাক্য ২১:১)