ഒക്ടോബർ 18 – ശാസ്ത്രിമാരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും നീതിയെക്കാൾ വലിയ നീതി!
elim admin“നിങ്ങളുടെ നീതി ശാസ്ത്രിമാരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും നീതിയെ കവിയുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ കടക്കയിaല്ല.” (മത്തായി 5:20)
പർവ്വതപ്രഭാഷണത്തിൽ, കർത്താവ് പലതവണ നീതിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. ദൈവമക്കളുടെ നീതി ശാസ്ത്രിമാരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും നീതിയെ കവിയണം.
പരീശന്മാർ ആചരിച്ചിരുന്ന ഒരുതരം നീതി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുതവണ ഉപവസിച്ചു. അവർ തങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ള എല്ലാത്തിൽ നിന്നും ദശാംശം നൽകി. ഒരു പരീശൻ പ്രാർത്ഥനയിൽ തന്റെ മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ വിവരിച്ചപ്പോൾ, താൻ മറ്റ് പാപികളെപ്പോലെയല്ലെന്ന് ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു, താൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുതവണ ഉപവസിക്കുകയും തന്റെ എല്ലാ സ്വത്തുക്കളുടെയും ദശാംശം നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു (ലൂക്കോസ് 18:11–12)
അതിനാൽ നമ്മുടെ നീതി ശാസ്ത്രിമാരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും നീതിയെക്കാൾ വലുതായിരിക്കണമെന്ന് കർത്താവ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവർ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുതവണ ഉപവസിച്ചാൽ, നാം ഉപവസിക്കാൻ തയ്യാറാകരുതോ? ദശാംശം വിശ്വസ്തതയോടെ നൽകിയിരുന്നെങ്കിൽ, നമ്മൾ അത് അവഗണിക്കണോ?
സത്യസന്ധരും മാതൃകാപരവുമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആത്മാർത്ഥരും നേരുള്ളവരുമായ നിരവധി ആളുകൾ നമ്മുടെ രാജ്യത്തുണ്ട്. ദൈവത്തെ സമീപിക്കാനും ആത്മീയ ശിക്ഷണങ്ങളിൽ സ്വയം സമർപ്പിക്കാനും ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുന്ന ഋഷിമാർ, സന്യാസിമാർ, വിശുദ്ധ പുരുഷന്മാർ, മറ്റുള്ളവരും ഉണ്ട്. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ജീവിതം അവരുടേതിനേക്കാൾ മാതൃകാപരമാകേണ്ടതല്ലേ? അതിനാൽ, യഥാർത്ഥത്തിൽ നീതിയുള്ള ജീവിതം നയിക്കാൻ കർത്താവിനു സ്വയം സമർപ്പിക്കുക.
ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ഒരിക്കൽ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ ഒരിക്കലും കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നില്ല.” അദ്ദേഹം ഇത് പറയുന്നത് കേട്ട ഒരു ബ്രാഹ്മണ സ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു, “ഞാനും കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നില്ല. പുതുവത്സരാഘോഷത്തിൽ, ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസുമായി ഇടപാടുകൾ നടത്തിയിരുന്ന ഒരു കോൺട്രാക്ടർ വന്നു എല്ലാവർക്കും പുതിയ ഡയറികൾ വിതരണം ചെയ്തു. അതും ഒരുതരം കൈക്കൂലിയായി ഞാൻ കരുതി, അതിനാൽ ഞാൻ അത് സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ നിങ്ങൾ അത് സ്വീകരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ നീതി എവിടെയാണ്?” ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ദൈവമക്കളേ, നമ്മുടെ നീതി നാം നമ്മുടെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒന്നായിരിക്കരുത്. അത് നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയിൽ കാണണം.
ദൈവദാസനായ ഒരാൾ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ പങ്കുവെച്ചു: “ഞാൻ പുലർച്ചെ വരെ ഉറങ്ങുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഏകദേശം അഞ്ച് മണിയോടെ, പള്ളിയിൽ നിന്ന് പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ള വിളി ഞാൻ കേൾക്കുമായിരുന്നു. അത് എന്റെ ഹൃദയത്തെ ആഴത്തിൽ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. ഇപ്പോൾ അവർ പ്രാർത്ഥന ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. എന്റെ നീതി വലുതാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
മുസ്ലീങ്ങൾക്ക് ഒരു ദിവസം അഞ്ച് തവണ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ദൈവത്തോടുള്ള തന്റെ ഭക്തി മറ്റുള്ളവരുടേതിനെക്കാൾ കൂടുതലായിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ദാവീദ്, താൻ വ്യാജത്തെ വെറുക്കുന്നുവെന്നും, ദൈവവചനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും, കർത്താവിന്റെ നീതിയുള്ള ന്യായവിധികൾ നിമിത്തം ഒരു ദിവസം ഏഴ് തവണ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നുവെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു (സങ്കീർത്തനം 119:163–164). ഇത് നമുക്ക് എത്ര വെല്ലുവിളിയാണ്!
കൂടുതൽ ധ്യാനിക്കാനുള്ള വാക്യം: “നിങ്ങളുടെ വാദം ഞാൻ ഒരുനാളും സമ്മതിക്കയില്ല; മരിക്കുവോളം എന്റെ നിഷ്കളങ്കത്വം ഉപേക്ഷിക്കയുമില്ല..” (ഇയ്യോബ് 27:5)