এপ্ৰিল 02 – এপ্ৰিল

“খ্ৰীষ্টে আমাক স্বাধীন কৰিছে যাতে আমি স্বাধীন ভাবে থাকিব পাৰোঁ; এতেকে সুস্থিৰ হওক, পুনৰ দাসত্বৰ ফান্দত নপৰিব.” (গালাতীয়া ৫:১).

যিসকলক বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছে, তেওঁলোকে আৰু কেতিয়াও বন্ধনৰ জোৰাত জড়িত নহ’ব, যদিহে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ মুক্তিৰ বাবে খ্ৰীষ্টই দিয়া মূল্যৰ কথা ভাবে.

বহু বছৰৰ আগতে আফ্ৰিকাৰ পৰা অহা দাসবোৰক শিকলিৰে বান্ধি থোৱা আছিল; আৰু আমেৰিকাৰ এখন দাস বজাৰত শাৰী পাতিছিল, বিক্ৰী কৰিবলৈ. তেওঁলোকৰ অৱস্থা ইমানেই কৰুণ আছিল. তেওঁলোকৰ মূৰবোৰ লাজতে ওলমি আছিল, যেনেকৈ তেওঁলোকে পৰিয়াল হেৰুৱাইছিল; তেওঁলোকৰ স্বাধীনতা; তেওঁলোকৰ আনন্দ; আৰু আনকি নিজৰ জীৱনটো আগবঢ়াই নিয়াৰ আগ্ৰহো.

তেওঁলোকৰ ভিতৰত আছিল এজন সুগঠিত যুৱক, যিজন ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ পৰা আহিছিল. তেওঁ চিঞৰি থাকিল আৰু ক’লে যে তেওঁ কেনেবাকৈ নিজকে মুক্ত কৰি নিজৰ গৃহভূমিলৈ উভতি যাব; আৰু যিয়ে তেওঁক কিনিবলৈ সাহস কৰিব, তেওঁৰ তেজ পান কৰিব. তেওঁৰ খং দেখি দাস ব্যৱসায়ীজনে তেওঁক চাবুকেৰে কোবাই কোবাই ক’লে যে তেওঁ এইদৰে চিঞৰি থাকিলে সোনকালে ভোকত মৃত্যুবৰণ কৰিব.

এই সকলোবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰি থকা এজন বৃদ্ধ পাষ্টৰে সেই যুৱকজনৰ প্ৰতি মমতাৰে ভৰি পৰিছিল. গতিকে তেওঁ দাস ব্যৱসায়ীজনৰ ওচৰলৈ গৈ সেই ডেকাজনৰ মূল্য দি তেওঁক বন্ধনৰ পৰা মুকলি কৰি দিবলৈ আদেশ দিলে. তাৰ পাছত সেই মানুহজনৰ ওচৰলৈ গৈ মৰমেৰে চুমা খাই ৰিলিজ চাৰ্টিফিকেটখন দি ক’লে, ‘মোৰ ল’ৰা, তুমি এতিয়া মুক্ত. আপুনি নিজৰ দেশলৈ উভতি যাব পাৰে’.

সেই বৃদ্ধ পাষ্টৰৰ সেই কথাবোৰে সেই যুৱকজনৰ হৃদয় ভাঙি পেলালে. গালত চকুলো টুকি ক’লে, ‘ছাৰ, তোমাৰ প্ৰেমত মই সম্পূৰ্ণৰূপে আপ্লুত হৈছো. মই মোৰ দেশলৈ উভতি গৈ ৰজা হোৱাতকৈ আপোনাৰ আন্তৰিকতাৰে সেৱা কৰা আৰু আপুনি মোক যি আদেশ দিয়া সকলো কাম কৰাটোৱেই ভাল পাম’. আৰু পিছৰ দিনবোৰত তেওঁ সেই পাষ্টৰৰ ঘনিষ্ঠ দাস আৰু সহযোগী হৈ পৰিল.

এই কাহিনীটোত আমি প্ৰভু যীচুৱে ক্ৰুচত আমাৰ বাবে কিনা মুক্তি আৰু স্বাধীনতাৰ ছাঁ দেখিবলৈ পাওঁ, তেওঁৰ বহুমূলীয়া তেজ ঢালি. পাঁচনি পৌলে কৈছে, “হে ভাই সকল, আপোনালোক স্বাধীনতাৰ বাবেহে আমন্ত্ৰিত হ’ল৷ আপোনালোকৰ এই স্বাধীনতা কেৱল মাংসৰ অভিলাষ পুৰ কৰিবৰ কাৰণে নহওক; কিন্তু প্ৰেমৰ যোগেদি এজনে আন জনৰ সেৱাকৰ্ম কৰক. ” (গালাতীয়া ৫:১৩).

শাস্ত্ৰইও আমাক সোঁৱৰাইছে আৰু কৈছে, “আপোনালোকে স্বাধীন লোকৰ দৰে হয়; কিন্তু সেই স্বাধীনতাকi দুষ্টতাৰ ঢাকনি নকৰিব, বৰং ঈশ্বৰৰ দাস সকলৰ দৰে জীৱন-যাপন কৰক.” (১ পিতৰ ২:১৬).

ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, প্ৰভু যীচুৰ ফালে চাওক. শাস্ত্ৰই কৈছে, “মানুহৰ পুত্ৰই সেৱা-শুশ্রূষা পাবলৈ নহয়, কিন্তু সেৱা শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ আৰু অনেকৰ মুক্তিৰ মূল্যৰ অৰ্থে নিজৰ প্ৰাণ দিবলৈহে আহিল৷” (মথি ২০:২৮).

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “ যদি মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা, তেনেহলে, মই যেনেকৈ পিতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰি, তেওঁৰ প্ৰেমত থাকোঁ; তোমালোকো তেনেকৈ তেওঁৰ প্ৰেমতে থাকিবা.”(যোহন ১৫:১০).