ऑगस्ट 21 – छिद्र पडलेली पिशवी!

“तुम्ही पुष्कळ पेरले, पण थोडेच हाती आले; तुम्ही खाता, पण तृप्त होत नाही; पिता, पण तहान भागत नाही; कपडे घालता, पण ऊब मिळत नाही; आणि जो मजुरी कमावतो, तो ती छिद्र पडलेल्या पिशवीत ठेवण्यासाठीच कमावतो.” (हाग्गय १:६)

संदेष्टा हाग्गय यांच्यामार्फत परमेश्वर आपल्या डोळ्यांसमोर अनेक प्रकारच्या लोकांचे चित्र उभे करतो.

प्रथम तो एका शेतकऱ्याविषयी बोलतो. तो भरपूर पेरतो, पण त्याला फारच थोडे उत्पन्न मिळते. इतरांच्या शेतात तीसपट, साठपट किंवा शंभरपट पीक येते, पण त्याच्या शेतात तसे का होत नाही? त्याची पिशवी छिद्रांनी भरलेली का आहे?

त्यानंतर हाग्गय दुसऱ्या प्रकारच्या लोकांकडे आपले लक्ष वेधतो. त्यांच्याकडे भरपूर अन्न आहे, पण कितीही खाल्ले तरी त्यांचे समाधान होत नाही. जणू काही न भागणारी भूक त्यांच्या अंतःकरणाला सतत कुरतडत असते. त्यांच्या आत्म्याला शांती आणि समाधान नाही. त्यांच्याही हातात छिद्र पडलेली पिशवीच आहे.

यानंतर तो आणखी एका समूहाचे वर्णन करतो. ते अनेक कपडे घालतात, उबदार चादरी पांघरतात, तरीही त्यांना ऊब वाटत नाही. त्यांचे शरीर सतत थरथरत राहते. हीदेखील छिद्र पडलेल्या पिशवीचीच आणखी एक अवस्था आहे.

याचे कारण हाग्गय स्पष्ट करतो: “तुम्ही स्वतः मात्र लाकडी सजावट केलेल्या घरांत राहावे, आणि परमेश्वराचे मंदिर ओसाड पडून राहावे, ही वेळ आहे काय?” (हाग्गय १:४)

त्यांच्या चुकीच्या प्राधान्यक्रमामुळे त्यांच्या पिशव्यांना छिद्रे पडली होती. छिद्र पडलेल्या पिशवीत धन टिकत नाही. फाटलेल्या जाळ्यात मासे धरले जात नाहीत. भग्न झालेल्या वेदीवर स्वर्गातून अग्नी उतरून येत नाही. जे परमेश्वराच्या घराकडे दुर्लक्ष करतात, त्यांनी त्याच्या पूर्ण आशीर्वादाची अपेक्षा करू नये.

जेव्हा तुम्ही परमेश्वराचा सन्मान करता, तेव्हा तो तुमचा सन्मान करतो. जेव्हा तुम्ही त्याला प्रथम स्थान देता, तेव्हा तो तुम्हाला उंचावतो आणि सन्मानाच्या स्थानी स्थापित करतो. जेव्हा तुम्ही विश्वासूपणे तुमचा दशांश परमेश्वराच्या घरात आणता, तेव्हा तो स्वर्गाची दारे उघडून इतका आशीर्वाद ओतण्याचे वचन देतो की तो साठविण्यासही जागा उरणार नाही (मलाखी ३:१०).

पवित्र शास्त्र सांगते: “तुझ्या संपत्तीने आणि तुझ्या सर्व उत्पन्नाच्या प्रथम फळांनी परमेश्वराचा सन्मान कर; मग तुझे कोठार भरून वाहतील, आणि तुझे द्राक्षरसाचे कुंड नव्या द्राक्षरसाने ओसंडून वाहतील.” (नीतिसूत्रे ३:९–१०)

प्रिय देवाच्या लेकरांनो, ही गोष्ट आपल्या अंतःकरणावर कायमची कोरून ठेवा—“परमेश्वर प्रथम.” त्याच्यावर मनापासून प्रेम करताना, त्याने तुम्हाला दिलेल्या प्रत्येक गोष्टीतील पहिला वाटा आनंदाने त्याला अर्पण कराल का? जेव्हा तुम्ही अशा प्रकारे त्याचे मन आनंदित करता, तेव्हा तोही तुमचे मन आनंदित करील. आपल्या गौरवाच्या वैभवानुसार तो तुमच्या सर्व गरजा पूर्ण करील आणि तुमचा प्याला त्याच्या आशीर्वादांनी सतत ओसंडून वाहील.

पुढील मननासाठी वचन “परंतु तुम्ही प्रथम देवाचे राज्य व त्याचे नीतिमत्त्व मिळविण्याचा प्रयत्न करा; म्हणजे या सर्व गोष्टी तुम्हांला मिळतील.” (मत्तय ६:३३)