ফেব্রুয়ারী 27 – আত্ম নিয়ন্ত্ৰণ!

“” (গালাতিয়ামৃদুভাব, ইন্দ্ৰিয়-দমন৷ এইবোৰৰ বিৰুদ্ধে কোনো বিধান নাই। ৫: ২৩)।

আধ্যাত্মিক ফলৰ তালিকাৰ শেষত আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।  যদিও শেষত ইয়াক উল্লেখ কৰা হ’ব পাৰে, ই হৈছে আধ্যাত্মিক ফলবোৰৰ ভিতৰত মুখ্য – যিটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু যি আপোনাক সুৰক্ষা দিব পাৰে।  আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণে আপোনাক সকলো ক্ষতিৰ পৰা, অহংকাৰী পাপৰ পৰা আৰু হাদআৰু নৰকৰ জুইৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।

পাঁচনি পৌলে এইদৰে লিখিছে: “আৰু যি সকল খ্ৰীষ্ট যীচুৰ, তেওঁলোকে মাংসিক অভিলাষেৰে সৈতে কু-ভাৱনা আৰু আসক্তিক ক্রুচত দিলে৷”(গালাতীয়া ৫: ২৪)৷  এয়া হৈছে প্ৰকৃত আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ।  আনকি পৃথিৱীৰ প্ৰথম পাপটোও আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ অভাৱৰ বাবে প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ আছিল।  গোটেই মানৱ জাতিটোঅভিশপ্ত আছিল কিয়নো ইৱানে এদন বাগিচাত নিষিদ্ধ ফলৰ পিছত কামনা কৰিছিল।

আপুনি আপোনাৰ কামনাৰ পিছত দৌৰিব নালাগে, যেনে এটা বনৰীয়া গাধ যাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰি।  ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে আপুনি আপোনাৰ সকলো আৱেগ আৰু আকাংক্ষাঈশ্বৰৰ শাসনলৈ অনা উচিত, আৰু পবিত্ৰ আৰু সতীহোৱা উচিত।  এয়া হৈছে প্ৰকৃত আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰীক্ষা।

পাঁচনি পৌলে গীৰ্জাৰ প্ৰাচীন আৰু ষ্টেৱাৰ্ডসকলক (তীত ১: ৮) নিযুক্ত কৰাৰ সময়ত আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ থকাl লোকসকলক বাছনি কৰাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত জোৰ দিছিল।  ঈশ্বৰ বা পৃথিৱীৰ পুৰুষসকলে আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ অভাৱ থকা কাৰোবাক ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে।  এনে এজন ব্যক্তিয়ে কোনো ভাল কিন্তু কেৱল বেয়া আনিব নোৱাৰে।  তেওঁ কেৱল তিতা ফল হে উৎপাদন কৰিব, আত্মাৰ মিঠা ফল নহয়।

দৌৰত অংশগ্ৰহণ কৰা এজন খেলুৱৈৰ বিষয়ে বিবেচনা কৰক।  তেওঁ আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰয়োগ কৰে, তেওঁৰ শৰীৰক শৃংখলাবদ্ধ কৰে আৰু ইয়াক অধীনলৈ আনে, বিজয়ৰ মুকুট প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সমাপ্তি-ৰেখাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি দৌৰে।  একেধৰণে, আপুনি প্ৰভুৰ দ্বাৰা আপোনাক নিযুক্ত কৰা দৌৰটো, আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণআৰু আপোনাৰ শৰীৰৰ সম্পূৰ্ণ অধীনতাৰে, অনন্ত জীৱনৰ অবিনশ্বৰ মুকুট প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে চলাব লাগে।

আপুনি যীচুক লক্ষ্য হিচাপে লৈ দৌৰ চলাই আছে, যি হৈছে আপোনাৰ বিশ্বাসৰ লেখক আৰু ফিনিচাৰ।  যেতিয়া আপুনি এনেদৰে চলি আছে, আপুনি যাতে আপোনাৰ ট্ৰেকৰ পৰা আঁতৰি নাযায় সেয়া নিশ্চিত কৰিবলৈ আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ।  আপুনি আপোনাৰ আকাংক্ষা, চিন্তা আৰু কাৰ্য্যবোৰ কেনেদৰে শাসন আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগে জানিব লাগে।  তেতিয়াহে আপুনি দৌৰটো জিকিবলৈ সক্ষম হ’ব।

ঈশ্বৰৰ সন্তান, আমাৰ প্ৰভুৰ দ্বিতীয় আগমনৰ দিন বোৰ হাতত আছে।  আৰু কোনো পলম নকৰাকৈ, আপুনি ধৈৰ্য্য আৰু আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণেৰে আপোনাৰ দৌৰ চলাব লাগে, আৰু বিজয়ৰ মুকুট প্ৰাপ্ত কৰিব লাগে।

অধিক ধ্যানৰ বাবে পদ: “ক্ৰোধত ধীৰ লোক বীৰতকৈ উত্তম; আৰু নিজৰ মনক দমন কৰা লোক নগৰ জয়কাৰীতকৈয়ো শ্ৰেষ্ঠ।” (হিতোপদেশ ১৬: ৩২)।