ਫਰਵਰੀ 05 – ਡਰ!
“ਦਾਊਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਊਲ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਂਵਾਂਗਾ। ਫੇਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਕੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੱਸਾਂ”(1 ਸਮੂਏਲ 27:1)।
ਦਾਊਦ ਸ਼ਾਊਲ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਨਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਸ਼ਾਊਲ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਲਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਊਲ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭ ਨਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ ਸਕੇ।
ਅੱਜ ਵੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਤ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਹਨ – ਆਪਣੇ ਧਰਮੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕਰਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡਰਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਭਰਮਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਨੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ ਜਿਹੜਾ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਮੰਗਿਆ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਤ ਤੱਕ ਖੜੇ ਰਹਿਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਦਾਊਦ ਦਾ ਸ਼ਾਊਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਡਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ਾਊਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਗ਼ੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਯਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਵੇ।
ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਦੁਖਦਾਈ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਦਾਊਦ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ – ਸਾਰੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਦਾ ਸੋਤਾ, ਹੁਣ ਇੱਕ ਫ਼ਲਿਸਤੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇੱਕ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤਾਲਾਬ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਿਕਲਗ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਪਰ ਉਸ ਝਟਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾਊਦ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਯਰਦਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਰਫ ਹਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਸਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ‘ਹਬਰੋਨ’ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਮੋਢੇ’। ਹਬਰੋਨ ਵਿੱਚ, ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੋਜੋ ਅਤੇ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੋ। ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ‘ਹਬਰੋਨ’ ਦਿਖਾਏਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ।
ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ – “ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰਮਤੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਂਗਾ”(ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 73:24)।