মার্চ 21 – তেওঁ আমাৰ দৰে হৈ পৰিছিল!

“ঈশ্বৰৰ সেই সকলো সন্তান তেজ আৰু মাংসৰ মানুহ। সেয়েহে যীচুৱে নিজেও সেই সন্তান সকলৰ দৰে এই উভয়ৰ সহভাগী হ’ল, যাতে মৃত্যুৰ মাধ্যমেদি মৃত্যুৰ ক্ষমতা যাৰ হাতত আছে সেই চয়তানক শক্তিহীন কৰিব পাৰে, আৰু ” (ইব্ৰী ২: ১৪)৷

আমাৰ প্ৰভু আত্মাত আছে।  তেওঁ আত্মাত থকা, পৃথিৱীলৈ নামি আহিছিল আৰু কেঁচুৱা হিচাপে, মাংস আৰু তেজত জন্ম হৈছিল।  এইটো জনাটো কিমান আশ্চৰ্যকৰ!  এইটো কিমান ডাঙৰ ত্যাগ যে ঈশ্বৰৰ চিৰন্তন আৰু চিৰস্থায়ী পুত্ৰই পচনশীল মানুহৰ ৰূপ লৈছিল আৰু পৃথিৱীৰ মুখত খোজ কাঢ়িছিল!!

জন হাৱাৰ্ড গ্ৰিফিন নামৰ এজন বগা লোক আছিল, যাৰ কৃষ্ণাঙ্গ লোকসকলৰ ওপৰত অযথা মৰম আৰু সহানুভূতি আছিল।  তেওঁ নিজৰ হৃদয়ত বিশ্বাস কৰিছিল যে যদি তেওঁ কৃষ্ণাঙ্গসকলৰ মাজৰ এজন হয়, তেন্তে তেওঁ সঁচাকৈয়ে খ্ৰীষ্টৰ বাবে সেইবোৰ লাভ কৰিব পাৰিব, যিসকলে তেওঁলোকৰ ইচ্ছা অনুসৰি জীৱন যাপন কৰি আছিল।  সেয়েহে, তেওঁ নিজৰ ছালখন নিগ্ৰোসকলৰ দৰে ক’লা দেখুৱাবলৈ যথেষ্ট সময় আৰু পৰিশ্ৰম কৰিছিল।  তেওঁ নিজৰ শৰীৰত বিভিন্ন শক্তিশালী লোচন প্ৰয়োগ কৰিব লগা হৈছিল, ছালৰ ৰং সলনি কৰিবলৈ, আৰু বহু দিন ধৰি প্ৰখৰ ৰ’দৰ তলত শুব লগা হৈছিল।  তেওঁ ছালত টাৰৰ দৰে মলম প্ৰয়োগ কৰিব লগা হৈছিল, ইয়াক ক’লা কৰিবলৈ।  কিন্তু তেওঁ

যদিও তেওঁৰ নতুন ছালৰ ৰং তেওঁক ক’লা লোকসকলৰ কাষ চাপিবলৈ সহায় কৰাত এক উৎকৃষ্ট আছিল, তেওঁ বগা লোকসকলৰ বৰ্ণবাদী আচৰণৰ দ্বাৰা পীড়িত হৈছিল।  তেওঁক হোৱাইটৰ দ্বাৰা চালিত ৰাজহুৱা পৰিবহন বাহনত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা হৈছিল।  কিন্তু তেওঁ সেই সকলো অপমান সহ্য কৰিছিল, কিয়নো তেওঁ কৃষ্ণাঙ্গ লোকসকলৰ প্ৰতি থকা মৰমৰ বাবে।

জন হাৱাৰ্ড গ্ৰিফিনৰ কাৰ্য্য আমাৰ প্ৰভুৰ চৰম ত্যাগৰ তুলনাত শেঁতা পৰিছে যিয়ে আমাৰ স্বাৰ্থত এজন মানুহৰ ৰূপ লৈছিল।  কেৱল আমাৰ হৈ, আমাৰ পাপ আৰু অপৰাধৰ বাবে তেওঁ যি দুখ আৰু যাতনা ৰক্ষা কৰিব লগা হৈছিল তাৰ ওপৰত ধ্যান কৰক।  শাস্ত্ৰই আমাক স্পষ্টকৈ এইদৰে কৈছে: “কিন্তু আমাৰ বিদ্রোহী কার্যবোৰৰ বাবে তেওঁক খোচা হ’ল, আমাৰ পাপবোৰৰ বাবে গুড়ি কৰা হ’ল।আমাৰ শান্তিৰ বাবে তেওঁক শাস্তি দিয়া হ’ল, আৰু তেওঁৰ আঘাতৰ দ্বাৰাই আমি সুস্থ হলোঁ।” (যিচয়া ৫৩: ৫)৷

তেওঁ কণ্টকৰ মুকুট চাবুক, কণ্টকৰ মুকুট সহ্য কৰিব লগা হৈছিল, ক্ৰছত খুন্দা মাৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ তেজৰ শেষ টোপালটোও এৰি দিব লগা হৈছিল, সকলোবোৰ আমাৰ পাপ আৰু অপৰাধৰ বাবে।

শাস্ত্ৰত এইদৰে কোৱা হৈছে:”কিয়নো আমাৰ মহা-পুৰোহিত এনেকুৱা নহয় যে, তেওঁ আমাৰ দূৰ্বলতাত আমাৰ লগত দুখ উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে; কাৰণ তেওঁ পাপ নকৰাকৈয়ে সকলো বিষয়ত আমাৰ দৰে পৰীক্ষিত হৈছিল। ” (ইব্ৰী ৪: ১৫)৷  ঈশ্বৰৰ সন্তান, আপুনি গভীৰ কৃতজ্ঞতাৰে মনত নাৰাখিব নেকি আৰু স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তাক প্ৰশংসা কৰিব নোৱাৰিব নেকি, যি আমাৰ এজনৰ দৰে হৈ পৰিছিল আৰু আমাৰ বাবে নিজৰ জীৱন ত্যাগ কৰিছিল ।

মন কৰিবলগীয়া:”ঈশ্বৰৰ সেই সকলো সন্তান তেজ আৰু মাংসৰ মানুহ। সেয়েহে যীচুৱে নিজেও সেই সন্তান সকলৰ দৰে এই উভয়ৰ সহভাগী হ’ল, যাতে মৃত্যুৰ মাধ্যমেদি মৃত্যুৰ ক্ষমতা যাৰ হাতত আছে সেই চয়তানক শক্তিহীন কৰিব পাৰে, আৰু  মৃত্যুৰ ভয়ত যি সকলে গোটেই জীৱন দাসত্বত কটাইছিল, তেওঁলোকক মুক্ত কৰিব পাৰে। (ইব্ৰী ২:১৪-১৫)।