ফেব্রুয়ারী 10 – পূৰণ কৰা হ’ব!

“কিয়নো মোৰ দ্বাৰাই তোমাৰ আয়ুস বৃদ্ধি হ’ব, আৰু তোমাৰ জীৱনৰ বছৰবোৰ বাঢ়ি যাব”।(হিতোপদেশ ৯: ১১)

প্ৰতিটো নতুন দিন ঈশ্বৰৰ পৰা এক অনুগ্ৰহপূৰ্ণ উপহাৰ।  ৰাতিপুৱাৰ পৰা মাজনিশালৈকে প্ৰতি মিনিট আৰু দ্বিতীয় মিনিটত, প্ৰভুৰ পৰা এক মূল্যৱান উপহাৰ।  সেয়েহে, আপুনি উঠাৰ লগে লগে প্ৰভুৰ প্ৰশংসা আৰু উপাসনা কৰিবলৈ বাধ্য।

যেতিয়া আপুনি প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰি দিনটো আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া আপুনি অনুভৱ কৰিব যে দিনটো কেনেকৈ আপোনাৰ বাবে আশীৰ্ব্বাদলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়।  আপুনি আপোনাক আগুৰি থকা সকলো সমস্যা আৰু অসুবিধা হঠাতে আঁতৰ কৰা দেখিব, আৰু আপুনি এনেদৰে আনন্দিত অনুভৱ কৰিব যেন আপুনি আপোনাৰ বিষাদ আৰু অন্ধকাৰৰ পৰা আঁতৰি আহি পোহৰলৈ প্ৰৱেশ কৰিছে।

তেওঁৰ উপস্থিতি, তেওঁৰ শক্তি আৰু তেওঁৰ অনুগ্ৰহ সকলো সময়তে আপোনাৰ সৈতে থাকে।  সাধাৰণ অৰ্থত, এটা দিন হৈছে মাজনিশাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চব্বিশ ঘণ্টাৰ সময়।  কিন্তু হিব্ৰু লোকসকলৰ বাবে দিনটো এটা সন্ধিয়াৰ পৰা পৰৱৰ্তী সন্ধিয়ালৈ আৰম্ভ হৈছিল।

যিধৰণে, সময় গণনা কৰা হয়, প্ৰভুয়ে সকলো দিন সময়ৰ শেষলৈকে আপোনাৰ সৈতে থাকিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে।  তেওঁ আপোনাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্তত, প্ৰতি মিনিটত আৰু প্ৰতিদিনে আপোনাৰ সৈতে থাকিব।  সেয়েহে, প্ৰাৰ্থনা কৰক আৰু আপোনাৰ জীৱনত ঈশ্বৰৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক।

যাজক পল য়ংগি চোৱে প্ৰতিটো নতুন দিনৰ বাবে এক সুকীয়া নাম দিছিল আৰু ইয়াক ঈশ্বৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি হিচাপে দাবী কৰিছিল।  উদাহৰণ স্বৰূপে, তেওঁ এটা নতুন দিনক ‘পবিত্ৰতা’ বুলি নামাকৰণ কৰিব, পবিত্ৰতাৰ বাবে ঈশ্বৰক ধন্যবাদ আৰু উপাসনা কৰিব আৰু তেওঁৰ পবিত্ৰতাত আগবাঢ়ি যাব।  তেওঁ পিছদিনা ‘প্ৰাৰ্থনাৰ দিন’ বুলি নামাকৰণ কৰিব আৰু গোটেই দিনটো প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে নিজকে সমৰ্পিত কৰিব।  তেওঁ আন এটা দিনক ‘অনুগ্ৰহৰ দিন’ বুলি নামাকৰণ কৰিব।  তেওঁ এনেদৰে প্ৰতিটো নতুন দিনৰ নাম দিয়াত আনন্দ লৈছিল।

গীতমালা ৰচয়িতা দায়ূদেও প্ৰতিদিনে নাম কৰণৰ এই অভ্যাস কৰিছিল।  তেওঁ প্ৰতিটো নতুন দিনক ‘মঙ্গলময় আৰু দয়া’ বুলি কৈছিল।  তেওঁ আনন্দেৰে ঘোষণা কৰিছিল যে মঙ্গলময় আৰু দয়াই তেওঁক জীৱনৰ সকলো দিনঅনুসৰণ কৰিব আৰু আশা কৰে যে তেওঁলোকক প্ৰতিদিনে আশা কৰিছিল। আপুনি ঈশ্বৰৰ পৰা উৎকৃষ্ট বস্তুআশা কৰা উচিত।  যিহেতু তেওঁ আপোনাৰ সৈতে আছে।

ঈশ্বৰৰ সন্তান, যেনেকৈ পৃথিৱী সূৰ্যৰ চাৰিওফালে ঘূৰি থাকে, আপুনিও আপোনাৰ জীৱনৰ সকলো দিন প্ৰভুৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰাটো আপোনাৰ জীৱনৰ লক্ষ্য কৰা উচিত।  তেতিয়া আপুনি ঈশ্বৰৰ বাবে উঠিবলৈ আৰু জিলিকিবলৈ সক্ষম হ’ব।

অধিক ধ্যানৰ বাবে শ্লোক: “এয়ে সেই দিন, যি দিন যিহোৱাই নিৰূপণ কৰিলে; আহাঁ, আমি এই দিনত আনন্দ কৰোঁ আৰু উল্লাস কৰোঁ।”(গীতমালা ১১৮: ২৪)।