नोव्हेंबर 12 – देवाची अनुज्ञेय इच्छा!

“पाहा, प्रभू, … मी डोंगरावर पळून जाऊ शकत नाही; नाहीतर माझ्यावर काही संकट येईल आणि मी मरेन.” (उत्पत्ती १९:१८–१९)

प्रभूने जे सांगितले आहे, ते तो मागे घेत नाही किंवा आपले वचन बदलत नाही. म्हणून प्रभूने तुम्हाला एखादी गोष्ट करण्यास सांगितल्यानंतरही, “नको, प्रभू,” असे म्हणून त्याच्याशी वाद घालू नका. त्याऐवजी दुसरे काही करण्याची परवानगी देण्याची विनंती करू नका. देवाच्या परिपूर्ण इच्छेच्या केंद्रस्थानी राहिल्यानेच तुमच्या जीवनात सर्वाधिक आशीर्वाद येतात.

सदोम आणि गमोरा या नगरांचा नाश होणार होता, तेव्हा प्रभूने लोटाला सांगितले, “आपला जीव वाचवण्यासाठी पळून जा! मागे वळून पाहू नकोस आणि या मैदानात कोठेही थांबू नकोस. तुझा नाश होऊ नये म्हणून डोंगरावर पळून जा.” (उत्पत्ती १९:१७)

लोटाच्या पत्नीला मागे वळून पाहू नये, या प्रभूच्या आज्ञेचे पालन करायचे नव्हते. तिने मागे वळून पाहिले आणि ती मिठाचा खांब झाली. लोटालाही प्रभूने सांगितल्याप्रमाणे डोंगरावर जायचे नव्हते. त्याऐवजी त्याला जवळच्या सोअर नगरात जाणे पसंत होते. त्या वेळी प्रभूने त्याला तेथे जाण्याची परवानगी दिली, तरी ते ठिकाण लोटासाठी आशीर्वादाचे ठरले नाही.

देवाची परिपूर्ण इच्छा आणि देवाची अनुज्ञेय इच्छा असे दोन प्रकार आहेत. जेव्हा आपण देवाच्या परिपूर्ण इच्छेच्या केंद्रस्थानी राहतो, तेव्हा आपल्याला शांती आणि आनंद अनुभवायला मिळतो. परंतु कधीकधी आपण देवाच्या परिपूर्ण इच्छेला शरण जाण्यास नकार देतो आणि स्वतःच्या आवडीनिवडींवर ठाम राहून म्हणतो, “नको, प्रभू.” असे केल्याने त्या बाबतीत आपल्याला शांती व आनंद अनुभवता येणार नाही.

देवाची परिपूर्ण इच्छा अशी होती की, इस्राएल लोकांनी स्वर्गातील देवदूतांच्या अन्नासमान असलेला मान्ना खावा, बलवान योद्ध्यांप्रमाणे सामर्थ्य प्राप्त करावे आणि कनान देशातील सर्व एकतीस राजांवर विजय मिळवावा. परंतु इस्राएल लोकांना प्रभूची इच्छा व उद्देश समजला नाही. त्यांनी देवाने पुरविलेल्या मान्न्याचा तिरस्कार केला आणि मिसर देशात खाल्लेल्या काकड्या, लसूण व मासे यांची आठवण करून रडू लागले. त्यांना मांस खाण्याची तीव्र इच्छा झाली. प्रभूने त्यांच्या इच्छेनुसार त्यांना मांस दिले; परंतु ज्यांनी हावरेपणाने ते खाल्ले, त्यांच्यावर तो अतिशय रागावला आणि त्याने त्यांना मोठ्या पीडेने मारले.

प्रभूने संदेष्टा योनाला निनवे येथे जाण्याची आज्ञा दिली होती; परंतु योनाचे लक्ष तार्शीशकडे होते. कदाचित योना बंदरावर पोहोचला, तेव्हा तार्शीशला जाणारे जहाज निघण्यास तयार होते. परंतु तो त्या जहाजातून प्रवास करू लागला, तेव्हा मोठे वादळ उठले आणि समुद्र खवळला. शेवटी, माशाच्या पोटात त्याला मोठे दुःख सहन करावे लागले आणि त्यानंतर त्याने पश्चात्ताप केला.

देवाच्या मुलांनो, प्रभू जेव्हा तुम्हाला एखादी गोष्ट करण्यास सांगतो, तेव्हा कोणताही विरोध न करता किंवा विलंब न लावता त्याचे पूर्णपणे पालन करा. हाच त्याचे आशीर्वाद प्राप्त करण्याचा मार्ग आहे.

पुढील मननासाठी वचन: “देव मनुष्य नाही की त्याने खोटे बोलावे; तो मानवपुत्र नाही की त्याने पश्चात्ताप करावा. त्याने सांगितले आहे आणि तो ते करणार नाही काय? त्याने वचन दिले आहे आणि तो ते पूर्ण करणार नाही काय?” (गणना २३:१९)