ऑगस्ट 26 – देव येशूबरोबर होता!

“देव त्याच्याबरोबर होता; त्याने चांगले काम करीत फिरून सैतानाच्या सत्तेखाली असलेल्या सर्वांना बरे केले.” (प्रेषितांची कृत्ये १०:३८)

देवपुत्र येशू ख्रिस्त मनुष्याचे देह व रक्त धारण करून या जगात आला. देवपिता सदैव त्याच्याबरोबर होता. देवाची उपस्थिती आणि सहवास सतत त्याच्याबरोबर होते. म्हणून येशू सर्वत्र फिरून चांगले कार्य करीत राहिला आणि आपल्या सभोवतालच्या लोकांसाठी आशीर्वाद ठरला.

जर तुम्हाला या पृथ्वीवर चांगले कार्य करीत फिरायचे असेल आणि इतरांसाठी आशीर्वाद बनायचे असेल, तर प्रभूची उपस्थिती सतत तुमच्याबरोबर असली पाहिजे. प्रत्येक वेळी त्याच्या उपस्थितीत चालणे ही तुमच्या जीवनातील सर्वांत महत्त्वाची गोष्ट बनवा.

पवित्र शास्त्र सांगते की शमशोनला प्रभू आपल्यापासून निघून गेला आहे हे समजलेच नाही. ही किती गंभीर इशारा देणारी गोष्ट आहे! म्हणून प्रभूची उपस्थिती सतत आपल्याबरोबर राहावी आणि त्याची उपस्थिती व पवित्र आत्मा आपल्यापासून कधीही दूर जाऊ नये, याची आपण काळजी घेऊ या.

शमशोनला ज्या पवित्र आणि समर्पित जीवनासाठी बोलावले गेले होते, त्यात त्याने अनैतिक स्त्रियांशी संबंध ठेवून तडजोड केली. परिणामी, शेवटी त्याने देवाची उपस्थिती आणि सामर्थ्य यांची जाणीव गमावली. किती दुःखद अवस्था!

पिता सतत येशूबरोबर होता. त्याच्या बालपणापासूनच येशू देवाच्या कृपेत अधिकाधिक वाढत गेला, जसे लूक २:५२ मध्ये आपण वाचतो. जेव्हा देवाची उपस्थिती आपल्याबरोबर असते, तेव्हा आपणही त्याच्या कृपेत वाढत जाऊ. कारण चांगला प्रभू आपल्याबरोबर आहे, म्हणून आपण स्वाभाविकपणे चांगले कार्य करणारे लोक बनू.

पित्याची उपस्थिती नेहमी आपल्याबरोबर आहे याची येशूला पूर्ण जाणीव होती. त्याने म्हटले: “ज्याने मला पाठविले तो माझ्याबरोबर आहे. त्याने मला एकटे सोडले नाही, कारण जी कामे त्याला आवडतात ती मी सदैव करतो.” (योहान ८:२९)

जेव्हा आपण इतर सर्वांपेक्षा—केवळ लोक, आपला समाज किंवा आपले नातेवाईक यांच्यापेक्षा नव्हे—तर सर्वांत प्रथम देवाला संतुष्ट करण्यासाठी स्वतःला पूर्णपणे समर्पित करतो, तेव्हा प्रभूची उपस्थिती सतत आपल्याबरोबर राहील.

येशू केवळ बारा वर्षांचा असतानाही त्याला आपल्या पित्याच्या उपस्थितीत राहण्याची आणि त्याला संतुष्ट करण्याची इच्छा होती. वल्हांडण सणाच्या वेळी येशू यरुशलेममध्ये मागे राहिला आणि त्याच्या आई-वडिलांना त्याची जाणीव झाली नाही. येशू हरवला आहे हे लक्षात आल्यावर मरिया आणि योसेफ यरुशलेमला परतले आणि त्याचा शोध घेतला. शेवटी त्यांना तो मंदिरात शिक्षकांमध्ये बसलेला, त्यांचे ऐकत आणि त्यांना प्रश्न विचारताना आढळला.

येशूचे संपूर्ण जीवन पित्याला संतुष्ट करणे, त्याची इच्छा पूर्ण करणे, पृथ्वीवर चांगले कार्य करणे आणि गरीब व गरजू लोकांवर दया करणे यांनी व्यापलेले होते.

देवाच्या प्रिय लेकरांनो, येशू स्वतः आपले परिपूर्ण उदाहरण आहे. जसा पिता येशूबरोबर होता, तसाच प्रभू आपल्याबरोबर राहू इच्छितो. जेव्हा आपण त्याच्या उपस्थितीत चालतो आणि त्याला संतुष्ट करण्याचा प्रयत्न करतो, तेव्हा आपले जीवनही इतरांसाठी आशीर्वादाचे माध्यम बनेल.

आपण सतत प्रभूच्या उपस्थितीत चालू या, त्याच्या कृपेत वाढू या, आपण करीत असलेल्या प्रत्येक गोष्टीत त्याला संतुष्ट करू या आणि त्याने आपल्यावर सोपविलेली कार्ये पूर्ण करण्यात आपले उरलेले दिवस घालवू या.

पुढील मननासाठी वचन: “ज्याने मला पाठविले त्याची कामे दिवस आहे तोपर्यंत मला केली पाहिजेत; रात्र येत आहे, तेव्हा कोणी काम करू शकत नाही.” (योहान ९:४)