ऑगस्ट 17 – एकच जीवन!

“प्रत्येक गोष्टीला एक वेळ आहे, आणि आकाशाखालील प्रत्येक कार्यासाठी एक समय आहे: जन्म घेण्याची वेळ…” (उपदेशक ३:१–२अ)

देवाने आपल्या कृपेने प्रत्येक मनुष्याला या पृथ्वीवर फक्त एकच जीवन दिले आहे. पृथ्वीवरील आपले आयुष्य अल्प आहे आणि देवाच्या कृपेचा काळही मर्यादित आहे. आपण या तात्पुरत्या जगात परके आणि प्रवासी म्हणून थोडा काळ राहतो आणि नंतर निघून जातो.

या जगात जन्मलेल्या प्रत्येक व्यक्तीला चार महत्त्वाच्या सत्यांचा सामना करावाच लागतो—जन्म, जीवन, मृत्यू आणि मृत्यूनंतरचे जीवन. बायबल म्हणते: “मनुष्याला एकदाच मरणे नेमून ठेवले आहे आणि त्यानंतर न्याय होतो.” (इब्री ९:२७)

परमेश्वराने तुम्हाला या जगात केवळ लोकसंख्या वाढविण्यासाठी किंवा उद्देशहीन जीवन जगण्यासाठी पाठविले नाही. त्याने तुमच्या जीवनासाठी एक निश्चित योजना आणि स्पष्ट उद्देश ठेवला आहे. ज्याने तुम्हाला आईच्या गर्भात घडविले, त्याने तुमच्या जन्मापूर्वीच तुमच्यासाठी आपली योजना निश्चित केली होती. तुमचे जीवन हा अपघात नाही.

परमेश्वर म्हणतो: “मी तुला गर्भात घडविण्यापूर्वीच तुला ओळखले; तुझा जन्म होण्यापूर्वीच तुला पवित्र केले; राष्ट्रांसाठी संदेष्टा म्हणून तुला नेमले.” (यिर्मया १:५)

तुमच्या जीवनासाठी परमेश्वराची इच्छा काय आहे, याचा शोध घ्या. अशी प्रार्थना करा: “प्रभू, ज्याप्रमाणे तू यिर्मयाला त्याच्या जन्मापूर्वीच ओळखले आणि त्याला तुझा संदेष्टा म्हणून बोलावले, त्याचप्रमाणे माझ्या जीवनासाठी तुझी इच्छा काय आहे, ती मला दाखव.”

प्रेषित पौलानेही हाच प्रश्न विचारला: “प्रभु, तू मला काय करावयास सांगतोस?” (प्रेषितांची कृत्ये ९:६)प्रभूने उत्तर दिले: “उठ, शहरात जा; तेथे तुला काय करावयाचे आहे ते सांगितले जाईल.”

आणि नंतर प्रभू म्हणाला: “हा मनुष्य माझे नाव परराष्ट्रीय लोकांपुढे, राजांपुढे आणि इस्राएल लोकांपुढे नेण्यासाठी माझे निवडलेले पात्र आहे.” (प्रेषितांची कृत्ये ९:१५) काही लोक निराश होऊन म्हणतात, “मी का जन्मलो? जगून काय उपयोग? यापेक्षा मरण बरे.” अशा निराशाजनक शब्दांना देवाच्या लेकरांच्या ओठांवर स्थान नसावे.

त्याचप्रमाणे, काही पालक आपल्या हट्टी किंवा अवज्ञाकारी मुलांबद्दल रागाने म्हणतात, “तुझा जन्मच का झाला? तू आम्हाला फक्त दुःख दिलेस. तू जन्मलाच नसतास तर बरे झाले असते.” वेदना किंवा रागाच्या भरातही अशी विध्वंसक वचने कधीही बोलू नयेत.

प्रिय देवाच्या लेकरांनो, दुःख किंवा निराशेमुळे अशा नकारात्मक गोष्टी कधीही बोलू नका. त्याऐवजी आपल्या मुलांना प्रभूच्या हाती सोपवा. तो त्यांना आशीर्वाद देण्यास, त्यांचे जीवन बदलण्यास आणि आपल्या परिपूर्ण योजनेप्रमाणे त्यांना घडविण्यास समर्थ आहे.

पुढील मननासाठी वचन: “पण मी तुझ्यावर विश्वास ठेवतो, हे परमेश्वरा; मी म्हणतो, ‘तूच माझा देव आहेस.’ माझे दिवस तुझ्या हातात आहेत.” (स्तोत्र ३१:१४–१५)