ডিচেম্বৰ 23 – সময় আপুনি নাজানে !

“এতেকে পৰ দি থাকা; কিয়নো সেইদিন বা সময় তোমালোকে নাজানা.”(মথি ২৫:১৩)

প্ৰভু যীচুৱে যেতিয়াই তেওঁৰ আগমনৰ বিষয়ে কৈছিল, তেতিয়াই তেওঁ সজাগ হোৱাৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল. “এই হেতুকে পৰ দি থাকা; কিয়নো তোমালোকৰ প্ৰভু কোন মুহুৰ্ত্তত আহিব, সেই বিষয়ে তোমালোকে নাজানা.  কোন পৰত চোৰ আহিব, সেই বিষয়ে গৃহস্থ জনে আগেয়ে জনা হ’লে পৰ দি থাকি নিজৰ ঘৰত সিন্ধি দিব নিদিলেহেঁতেন; ইয়াক তোমালোকে জানা.” (মথি ২৪:৪২-৪৩).

তেওঁ একে বিষয়তে কথা কৈছিল, মাৰ্কৰ শুভবাৰ্ত্তাত লিপিবদ্ধ কৰা এটা দৃষ্টান্তত. “সেইদিন এনেদৰে আহিব, যেনেকৈ কোনো লোক নিজৰ ঘৰ এৰি বিদেশলৈ যায় আৰু নিজৰ দাসবোৰক তেওঁ অধিকাৰ দি প্ৰতিজনৰ কাম ভাগ কৰি দিয়ে, আৰু ঘৰৰ দুৱৰীক পৰ দি থাকিবলৈ আজ্ঞা দিয়ে৷মই তোমালোকক কি কি কব লাগে, সেই সকলোবোৰকে কলোঁ, পৰ দি থাকা৷”(মাৰ্ক ১৩:৩৪,৩৭).

তেওঁৰ আগমনত পোৱাটো কি যে এক মহান সৌভাগ্য! কিন্তু আমি যদি সতৰ্ক নহয়, তেন্তে তেওঁ আহিলে আমি পিছ পৰি ৰৈ যাব পাৰো. সেইবাবেই প্ৰভু যীচুৱে কৈছিল, “ কিন্তু এই সকলো ঘটিব লগা ঘটনাৰ পৰা তোমালোক সাৰিবৰ বাবে আৰু মানুহৰ পুত্ৰৰ আগত থিয় হবলৈ যেন সমৰ্থ হোৱা, এই কাৰণে সকলো সময়তে পৰ দি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিবা৷”(লূক ২১:৩৬).

প্ৰভুৰ আগমনৰ চিন সকলোতে দেখা গ’ল. সকলো ভৱিষ্যদ্বাণী পূৰ্ণ হৈছে. পৃথিৱীখন পাপ আৰু নিষ্ঠুৰতাৰে ভৰি আছে. প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ আৰু ধ্বংসো আমি সকলোতে দেখা পাইছিলোঁ. আমি প্ৰভুৱে এই জগতখনক দিয়া অনুগ্ৰহৰ সময়সীমাৰ শেষত উপনীত হ’লোঁ; আৰু ইতিহাসৰ প্ৰান্তত থিয় হৈ. তেনেদৰে সতৰ্ক হৈ প্ৰভুৰ দিনটোৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰা.

শাস্ত্ৰই কৈছে, “ এই কাৰণে আপোনালোকে এই কাল জানে যে, এতিয়াই টোপনিৰ পৰা সাৰ পাবৰ সময় হ’ল;c কিয়নো প্ৰথমে যেতিয়া আমি বিশ্বাস কৰিলোঁ, তেতিয়াতকৈ এতিয়া পৰিত্রাণ আমাৰ ওচৰ হ’ল.”(ৰোমীয়া ১৩:১১).

আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ তুলনাত ভৱিষ্যতৰ কোনো পৰিঘটনা ডাঙৰ হ’ব নোৱাৰে. প্ৰভু ঈশ্বৰ ৰজাসকলৰ ৰজা হিচাপে পৃথিৱীলৈ নামি আহিব; প্ৰভুসকলৰ প্ৰভুৰ দৰে; পিতৃৰ মহিমাৰে. আৰু প্ৰতিটো চকুৱে তেওঁক দেখিব, আনকি তেওঁক বিন্ধি থকাসকলেও. সজাগ হওক, যাতে আপুনি ৰূপান্তৰিত হ’ব, যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ মহিমাত আহিব.

ঈশ্বৰৰ দাস ইয়োবে কৈছিল, “কিন্তু মই হ’লে জানো, মোৰ মুক্তিদাতা জীয়াই আছে, শেষত তেওঁ পৃথিৱীৰ ওপৰত উঠি থিয় হ’ব.  আৰু মোৰ গাৰ ছাল এইদৰে নষ্ট হোৱাৰ পাছত, মই শৰীৰবিহীন হৈ ঈশ্বৰক দৰ্শন কৰিম.” (ইয়োব ১৯:২৫-২৬). ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, আপোনালোকৰ হৃদয়ত এই আকাংক্ষা আৰু আশ্বাস আছেনে?

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “ সকলো প্ৰাৰ্থনা আৰু নিবেদনেৰে সকলো সময়তে আত্মাত প্ৰাৰ্থনা কৰক; আৰু ইয়াৰ কাৰণে পৰ দি, ঈশ্বৰৰ সকলো পবিত্ৰ লোকৰ কাৰণে সম্পূৰ্ণ ধৈৰ্য আৰু নিবেদনত লাগি থাকক.”(ইফিচীয়া ৬:১৮).