খোজকঢ়া 24 – প্ৰভু যীচুৰ দুৰ্দশা !

“তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকৰ সৈতে গেৎচিমানী নামেৰে এখন ঠাইলৈ গৈ, তেওঁৰ শিষ্য সকলক ক’লে, “মই সৌখিনিলৈ গৈ প্ৰাৰ্থনা কৰি অহালৈকে তোমালোক ইয়াতে বহি থাকা” (মথি ২৬:৩৭).

দুখ আৰু দুখে কাকো ৰেহাই নিদিয়ে. আনকি আমাৰ প্ৰভুৱেও বিপদৰ মাজেৰে পাৰ হ’বলগীয়া হৈছিল; বিভ্ৰান্তি আৰু দুখ. গেৎচেমানী বাগিচাত তেওঁ নিজৰ শিষ্যসকলক ক’লে, “তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “মোৰ প্ৰাণ মৰণৰ তুল্য শোকাতুৰ হৈছে; তোমালোক ইয়াতে থাকি মোৰ লগত পৰ দিয়া”.” (মথি ২৬:৩৮).

যেতিয়া প্ৰভুৱে নিজেই দুখত দুৰ্দশাগ্ৰস্ত হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ সন্তান হিচাপে আমিও ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পামনে? আমাৰ দুখ থাকিব; বিপদ আৰু কষ্ট. প্ৰভুৱে এই কথা আগতেই জানিছিল আৰু কৈছিল, “এই কাৰণে মই তোমালোকক এইবোৰ কথা ক’লোঁ, যাতে তোমালোকে মোৰ শান্তি পোৱা৷ জগতত তোমালোকে কষ্ট পাবা; কিন্তু নিৰ্ভয় হোৱা; মই জগতৰ ওপৰত জয় কৰিলোঁ.” (যোহন ১৬:৩৩).

প্ৰভুৰ দুখৰ কাৰণ কি আছিল? তেওঁৰ লাজ আৰু তিৰস্কাৰৰ ভয়ৰ বাবেই নেকি? মৃত্যুৰ ভয় আছিল নেকি? চাবুক আৰু কাঁইটৰ মুকুট বহন কৰিবলগীয়া হোৱাৰ দুখ আছিল নেকি? নহয়, কিন্তু ইয়াৰ কাৰণ আছিল যে তেওঁ নিজকে পাপীসকলৰ হাতত অৰ্পণ কৰিবলগীয়া হৈছিল; যে যিজনে কোনো পাপ নাজানিছিল, তেওঁ পাপ হ’ব লাগিব; আৰু যে পিতৃ ঈশ্বৰে সমগ্ৰ জগতৰ পাপ বহন কৰাৰ সময়ত তেওঁৰ পৰা ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে মুখ ঘূৰাই দিব.

দুখ আৰু ভয়ৰ একমাত্ৰ প্ৰতিকাৰ হৈছে প্ৰাৰ্থনা. প্ৰাৰ্থনাৰ সময় হৈছে সেই সময় যেতিয়া প্ৰভুৱে আমাক সান্ত্বনা দিয়ে; আৰু সেই সময়ত আমি আমাৰ ভয় আৰু উদ্বেগক জয় কৰি প্ৰভুত শক্তিশালী হওঁ.

চাওক, প্ৰভুৱে কেনেকৈ গেৎচেমানী বাগিচাত প্ৰাৰ্থনাত নিজৰ হৃদয় ঢালি দিলে! তেওঁ নিজৰ হৃদয় আৰু আত্মা ঢালি দিলে. তেওঁ মুখত পৰিল আৰু তেওঁ অতিশয় দুখী হৈ পৰিল , আনকি মৃত্যুৰ আগলৈকে.

তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ পিছত তেওঁ অতিশয় শক্তিশালী হ’ল. আৰু তেওঁ কৈছিল, “উঠা, আমি যাওঁ” (মথি ২৬:৪৬). ক্ৰুচৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সাহস তেওঁৰ আছিল; হুইপলেচ গ্ৰহণ কৰিবলৈ; ক্ৰছত পেলাই দিয়া; মৃত্যু, হেডিছ আৰু চয়তানৰ সন্মুখীন হ’বলৈ.

যেতিয়াই আপুনি অশান্তি পায়, তেতিয়াই ঈশ্বৰৰ সান্নিধ্যত আঁঠু লৈ, আপোনাৰ হৃদয় ঢালি দিয়ক. আপোনাৰ সকলো সংগ্ৰাম মুকলিকৈ শ্বেয়াৰ কৰক; প্ৰভুৰ সৈতে প্ৰত্যাহ্বান আৰু সমস্যা.

আপোনাৰ সকলো বোজা প্ৰভুৰ ওপৰত পেলাওক, আৰু বিশ্বাসেৰে অপেক্ষা কৰক, কাৰণ তেওঁ আপোনাৰ যত্ন লয়. “আৰু ঈশ্বৰৰ শান্তি, যি সকলো বুজাবুজিতকৈ বেছি, তেওঁ খ্ৰীষ্ট যীচুৰ দ্বাৰাই তোমালোকৰ হৃদয় আৰু মনক ৰক্ষা কৰিব” (ফিলিপীয়া ৪:৭).

শাস্ত্ৰই কৈছে, “যিজনৰ মন তোমাৰ ওপৰত থাকে, তেওঁক তুমি নিখুঁত শান্তিত ৰাখিবা, কিয়নো তেওঁ তোমাৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰে” (যিচয়া ২৬:৩).

ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, তোমালোকে বিচলিত হ’লে মানুহৰ পিছে পিছে দৌৰি নাযাবা; কিয়নো ইয়াৰ কোনো উপকাৰী প্ৰভাৱ নপৰে. নিজকে সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰভুৰ চৰণত সমৰ্পণ কৰক. তেওঁ তোমাক মাতৃৰ দৰে সান্ত্বনা দিব. আৰু তেওঁ তোমালোকক সান্ত্বনা আৰু শান্তি প্ৰদান কৰিব.

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “ আমি জানো যে, যি সকলে ঈশ্বৰক প্ৰেম কৰে, সেই সকল তেওঁৰ অভিপ্ৰায় অনুসাৰে আমন্ত্ৰিত, h তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁ মঙ্গলৰ অৰ্থে সকলো উত্তম কাৰ্য একেলগে কৰিছে. “(ৰোমীয়া ৮:২৮).