जून 11 – हलके क्लेश!

“कारण आमचा हा क्षणिक आणि हलका क्लेश आमच्यासाठी अत्यंत विपुल आणि सार्वकालिक गौरव निर्माण करीत आहे.” (२ करिंथकर ४:१७)

या जगातील आपल्या प्रवासात प्रभू आपल्याला काही आधार देतो. तो आपल्यासाठी मदत करणारी माणसे, नोकऱ्या, परिस्थिती आणि ठिकाणे पुरवितो. परंतु जेव्हा आपण त्या आधारांवर प्रभूपेक्षा अधिक अवलंबून राहू लागतो, तेव्हा तो कधीकधी ते आधार आपल्यापासून दूर करतो.

अशा वेळी आपले मन व्याकुळ होते. आपण प्रभूला विचारतो, “हे असे का घडू दिलेस?” परंतु काही काळानंतर आपल्याला समजू लागते की त्या आधारांशिवायही आपण जगू शकतो आणि जे नुकसान वाटले होते ते प्रत्यक्षात लाभच ठरले. तेव्हा आपल्याला स्पष्टपणे कळते की आपले हलके क्लेश आपल्यासाठी सार्वकालिक गौरव निर्माण करीत आहेत.

एक लहानसे रोपटे एका विशाल वडाच्या झाडाच्या सावलीत उगवले होते. त्या मोठ्या फांद्यांच्या आश्रयात ते आनंदाने वाढत होते. परंतु एके दिवशी जमिनीच्या मालकाने कुऱ्हाडीने ते विशाल झाड तोडून टाकले.

ते छोटे रोपटे रडू लागले: “अरेरे! माझा आसरा गेला! माझी सावली नाहीशी झाली! आता वादळे आली तर माझे काय होईल?”

पण काही दिवसांनी उबदार सूर्यप्रकाश थेट त्या रोपट्यावर पडू लागला. पावसाचे पाणी त्याला भरपूर मिळू लागले. मंद वाऱ्याने त्याला ताजेतवाने केले. तेव्हा त्या रोपट्याला धीर आला आणि ते म्हणाले, “वडाचे झाड नसले तरी ते निर्माण करणारा प्रभू अजूनही माझ्याबरोबर आहे.”

योनाचा विचार करा. बायबल म्हणते:

“परमेश्वर देवाने एक झाड उगवून ते योनावर वाढविले, जेणेकरून त्याच्या डोक्यावर सावली पडून त्याच्या दुःखापासून त्याला आराम मिळावा. त्यामुळे योना त्या झाडामुळे फार आनंदित झाला.” (योना ४:६)

योना त्या झाडामुळे आनंदित झाला, पण आत्म्यांविषयी त्याला दुःख वाटले नाही. असंख्य प्रकारे आशीर्वाद देऊ शकणाऱ्या प्रभूपेक्षा त्याला त्या झाडात अधिक आनंद वाटला. आशीर्वाद देणाऱ्या देवाची त्याने स्तुती केली नाही.

म्हणून दुसऱ्या दिवशी पहाटे देवाने एक किडा पाठविला. त्या किड्याने झाडाला इजा केली आणि ते कोमेजून गेले.

देवाच्या लेकरांनो, जेव्हा प्रभू तुम्हाला मदतनीस आणि सुखसोयी देतो, तेव्हा त्यांच्यावर नव्हे तर प्रभूवर अवलंबून राहा आणि त्याची स्तुती करा. आणि जर ते आधार दूर झाले, तरी खचून जाऊ नका. देवावर प्रेम करणाऱ्यांच्या हितासाठी सर्व गोष्टी एकत्रितपणे कार्य करतात यावर विश्वास ठेवा आणि प्रत्येक परिस्थितीत त्याचे आभार माना.

पुढील ध्यानासाठी वचन: “माझ्यावर क्लेश आले हे माझ्या हिताचे झाले, कारण त्यामुळे मी तुझे नियम शिकलो.” (स्तोत्रसंहिता ११९:७१)