ऑगस्ट 25 – “आम्हांस दररोजची भाकर दे.” (लूक ११:३)

“रोजची भाकर” हा शब्द केवळ अन्नापुरता मर्यादित नाही. पवित्र शास्त्रात तो जीवनासाठी आवश्यक असलेल्या सर्व गरजांचा समावेश करतो. म्हणूनच प्रत्येक दिवसाच्या सुरुवातीला आपल्या स्वर्गीय पित्याकडे जाणे किती महत्त्वाचे आहे! तो आपल्या लेकरांना प्रत्येक उत्तम देणगी देण्यास आनंद मानतो.

येशू म्हणाला, “म्हणून मी तुम्हांला सांगतो, काय खावे, काय प्यावे याची किंवा काय परिधान करावे याची चिंता करू नका. जीवन अन्नापेक्षा आणि शरीर वस्त्रापेक्षा श्रेष्ठ नाही काय?… आकाशातील पक्षांकडे पाहा; ते ना पेरतात, ना कापतात, ना कोठारात साठवतात; तरी तुमचा स्वर्गीय पिता त्यांना पोसतो. तुम्ही त्यांच्यापेक्षा कितीतरी अधिक मौल्यवान नाही का?” (मत्तय ६:२५–२६)

मग ही रोजची भाकर आपल्याला कशी मिळते? प्रथम, जेव्हा आपण सर्वप्रथम देवाचे राज्य आणि त्याचे नीतिमत्त्व शोधतो, तेव्हा प्रभु आपल्या सर्व ऐहिक गरजांचीही काळजी घेतो. “परंतु प्रथम देवाचे राज्य व त्याचे नीतिमत्त्व मिळविण्याचा प्रयत्न करा; म्हणजे या सर्व गोष्टी तुम्हांला मिळतील.” (मत्तय ६:३३)

दुसरे म्हणजे, देव आपल्या गरजा पूर्ण करील यावर आपण कोणतीही शंका न ठेवता विश्वास ठेवला पाहिजे. जेव्हा आपण पूर्ण मनाने त्याच्यावर भरोसा ठेवतो, तेव्हा तो दिलेली वचने पूर्ण करतो.

सन १९८२ मध्ये, देवाने माझ्या वडिलांच्या अंतःकरणात आपल्या लोकांना आध्यात्मिक अन्न पुरविण्याची ओढ निर्माण केली. त्या आज्ञेचे पालन करून त्यांनी “अन्नतुळ्ल अप्पम” (Daily Bread) हे मासिक दैनिक ध्यानवाचन सुरू केले. पहिल्या अंकाच्या फक्त चारशे प्रती छापल्या गेल्या. आज जवळजवळ चव्वेचाळीस वर्षांनंतर, हजारो प्रती जगभरातील तमिळ भाषिक विश्वासणाऱ्यांपर्यंत पोहोचतात. प्रभूने या सेवेला भरभरून आशीर्वाद दिला आहे, जेणेकरून अनेक जण त्याच्या वचनावर मनन करतील, त्यातील गूढ सत्ये समजून घेतील आणि त्याची मौल्यवान वचने आपल्या जीवनात स्वीकारतील.

पवित्र शास्त्र म्हणते, “मनुष्य केवळ भाकरीवर जगणार नाही, तर देवाच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक शब्दावर जगेल.” (मत्तय ४:४)

स्तोत्रकर्ता देवाच्या वचनाचे महत्त्व असे वर्णन करतो: “परमेश्वराचा नियम परिपूर्ण आहे; तो जीवाला पुनरुज्जीवित करतो… परमेश्वराची साक्ष खात्रीची आहे; ती अज्ञानीला ज्ञान देते… ती सोन्यापेक्षा, अगदी पुष्कळ शुद्ध सोन्यापेक्षाही अधिक मौल्यवान आहे; आणि मधापेक्षाही, मधाच्या पोळ्यातून टपकणाऱ्या मधापेक्षाही गोड आहे.” (स्तोत्रसंहिता १९:७, १०)

प्रिय देवाच्या लेकरा, परमेश्वराचे वचन स्वर्गीय मन्ना म्हणून स्वीकार. ते उत्कंठेने वाच. त्यातील प्रत्येक वचन तुझा स्वतःचा वारसा आहे, कारण तुझ्या प्रेमळ स्वर्गीय पित्याने ते कृपेने तुला दिले आहे.

पुढील मननासाठी वचन “म्हणून सर्व दुष्टपणा, कपट, ढोंग, मत्सर आणि सर्व प्रकारची निंदा दूर करून, नवजात बालकांप्रमाणे वचनाच्या शुद्ध दुधाची इच्छा धरा, म्हणजे त्याद्वारे तुमची आध्यात्मिक वाढ होईल; कारण तुम्ही प्रभू किती कृपाळू आहे, याचा अनुभव घेतला आहे.” (१ पेत्र २:१–३)