ಜುಲೈ 20 – ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿರಿ!

“ನಿನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಬೇಕು; ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರೆ ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನು ನಿನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಇರುವಿ.” (ವಿಮೋ 20:12)

ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಜ್ಞೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರನ್ನು ನೀವು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಯುಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಎಂದು ಕರ್ತನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಆಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಒಂದು ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ.

ಕೆಲವರು, “ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದಳು,” ಅಥವಾ “ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡರು,” ಎಂದು ದೂರುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಜನರು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ತಮಗೆ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದ ಆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ತಾಯಿ ಎಷ್ಟೋ ವೈಯಕ್ತಿಕ ತ್ಯಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ದುಡಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಬೇಕು.

ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿದೆ. ಅದರರ್ಥ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಮಮತೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಬಯಸುವುದಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ನೀವು ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲವೇ? “ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳು, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಡ; ಅವು ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಅಂದವಾದ ಕೀರಿಟ; ಕೊರಲಿಗೆ ಹಾರ.” (ಜ್ಞಾನೋ 1:8-9)

ಇಂದು ಅನೇಕ ಯುವಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಜೀವನದ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನಂತರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಅವರ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಕಳಕಳಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸುವ ಅಥವಾ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿಯುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆತುರದಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಡಿರಿ.

ಇಸಾಕನನ್ನು ಯೋಚಿಸಿರಿ. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆ ತನಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯಳಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವವರೆಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯ್ದನು. ಕರ್ತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ತಾನೇ ಇಸಾಕನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದನು.

ದಾವೀದನ ಮಗನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ನೋಡಿರಿ. ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ರಾಜನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ವಿರುದ್ಧವೇ ದಂಗೆ ಎದ್ದನು. ಅವನು ದಾವೀದನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಕರ್ತನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದ್ರೋಹವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಒಂದು ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ನೇತಾಡುವಂತಾಯಿತು. ಯೋವಾಬನು ಮೂರು ಈಟಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದನು ಮತ್ತು ಯೋವಾಬನ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಯುವಕರು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು (2 ಸಮು 18:14–15). ಎಂತಹ ದುರಂತ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಅಂತ್ಯ!

ಇದರ ಪಾಠ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ದಂಗೆ, ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಗೌರವವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ದುಃಖವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ದೀನತೆ, ದೇವರಿಗೆ ಶರಣಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಹೆತ್ತವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ: “ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಹೊಡೆದವನಿಗೆ ಮರಣಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕು. ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಲಿ ದೂಷಿಸುವವನಿಗೆ ಮರಣಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕು.” (ವಿಮೋ 21:15,17)