जून 20 – त्यांचा सन्मान करा!

“तुझा देव परमेश्वर तुला देत असलेल्या देशात तुझे दिवस दीर्घ व्हावेत म्हणून आपल्या वडिलांचा आणि आईचा सन्मान कर.” (निर्गम २०:१२)

दहा आज्ञांपैकी फक्त एकाच आज्ञेसोबत विशेष वचन जोडलेले आहे. प्रभू म्हणतो की जर तुम्ही आपल्या आई-वडिलांचा सन्मान केला, तर तुमचे आयुष्य दीर्घ होईल. या आज्ञेसोबत आशीर्वाद जोडलेला आहे हे लक्षात घ्या.

काही लोक म्हणतात, “माझ्या आईने माझा विश्वासघात केला,” किंवा “माझ्या वडिलांनी माझ्याशी कठोर वागणूक दिली,” आणि ते सतत आपल्या पालकांमध्ये दोष शोधत राहतात. परंतु अशा लोकांनी थोडा थांबून आठवावे की जेव्हा त्यांना जीवनाची काहीच जाणीव नव्हती, तेव्हा त्यांच्या आईने मोठ्या त्यागाने त्यांचे पालनपोषण केले आणि त्यांच्या वडिलांनी त्यांच्या गरजा पूर्ण करण्यासाठी व संगोपनासाठी कठोर परिश्रम केले.

म्हणून देवाच्या आज्ञेचे पालन करून त्यांनी आपल्या पालकांचा सन्मान केला पाहिजे.

पालकांचा सन्मान करणे म्हणजे फक्त दर महिन्याला थोडे पैसे देणे नव्हे. त्यांच्याशी प्रेमाने बोलणे, कोमलतेने त्यांची काळजी घेणे आणि त्यांच्यासाठी वेळ काढणे याचा त्यात समावेश आहे.

जर तुम्हाला तुमची मुले तुमच्या वृद्धापकाळात तुमची काळजी घ्यावी असे वाटते, तर तुम्हीही तुमच्या पालकांसाठी तसेच करू नये काय?

“माझ्या मुला, आपल्या वडिलांचा उपदेश ऐक आणि आपल्या आईची शिकवण सोडू नको; कारण ती तुझ्या डोक्यावर सुंदर अलंकार आणि तुझ्या गळ्यातील हारासारखी होईल.” (नीतिसूत्रे १:८-९)

आज अनेक तरुण स्वतःच्या इच्छा आणि भावनांनुसार जीवनसाथी निवडतात आणि नंतर अडचणींना सामोरे जातात. ते अनेकदा पालकांच्या सल्ल्याकडे दुर्लक्ष करतात. पण जे पालक खरोखर आपल्या मुलांची काळजी घेतात, त्यांना त्यांच्या भविष्यासाठी चिंता आणि दूरदृष्टी असते.

म्हणून असे कोणतेही उतावळे पाऊल उचलू नका ज्यामुळे त्यांच्या मनाला दुःख होईल किंवा प्रेमाचे नाते तुटेल.

इसहाकाचा विचार करा. चाळीस वर्षांचा असतानाही त्याने आपल्या वडिलांना त्याच्यासाठी योग्य पत्नी शोधण्याची परवानगी धीराने दिली. प्रभूच्या योग्य वेळी देवाने स्वतः इसहाकासाठी उत्तम जोडीदार दिला.

आता दाविदाचा मुलगा अबशालोम याचा विचार करा. राजा होण्याच्या महत्त्वाकांक्षेने प्रेरित होऊन त्याने आपल्या वडिलांविरुद्ध बंड केले. त्याने दाविदाचा पाठलाग केला, त्याचे सिंहासन मिळवण्याचा प्रयत्न केला आणि प्रभूच्या दृष्टीने वाईट कृत्ये केली.

शेवटी अबशालोम झाडाला जिवंत लटकलेला राहिला. योआबाने तीन भाले घेऊन त्याच्या हृदयात खुपसले आणि योआबाच्या दहा तरुणांनी त्याला मारून टाकले (२ शमुवेल १८:१४-१५). किती दुःखद आणि वेदनादायक शेवट!

धडा स्पष्ट आहे: बंडखोरी, अभिमान आणि अनादर दुःख आणतात; पण नम्रता, देवाला शरण जाणे आणि पालकांच्या मार्गदर्शनाचा आदर करणे आशीर्वाद आणि शांती आणते.

मननासाठी वचन: “जो आपल्या वडिलांना किंवा आईला मारतो तो नक्कीच मारला जाईल. आणि जो आपल्या वडिलांना किंवा आईला शाप देतो तो नक्कीच मारला जाईल.” (निर्गम २१:१५,१७)