സെപ്റ്റംബർ 28 – പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുക!

“സഹോദര സ്നേഹത്തോടെ പരസ്പരം ദയയോടെ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനത്തോടെ പരസ്പരം മുൻഗണന നൽകുകയും ചെയ്യുക.” (റോമർ 12:10)

ഇസ്രായേൽ ദേശത്ത് രണ്ട് സഹോദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. മൂത്ത സഹോദരൻ വിവാഹിതനായിരുന്നു, ഭാര്യയും കുട്ടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു, അതേസമയം ഇളയ സഹോദരൻ അവിവാഹിതനായിരുന്നു. ഇരുവരും ഗോതമ്പ് കൊയ്തെടുത്ത് അവരവരുടെ കളപ്പുരകളിൽ ധാന്യം സൂക്ഷിച്ചു. ഒരു രാത്രി, ഇരുവർക്കും ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മൂത്ത സഹോദരൻ സ്വയം ചിന്തിച്ചു, “എന്റെ പാവം സഹോദരൻ! അവൻ അവിവാഹിതനാണ്. എനിക്ക് രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ട്, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ജോലി ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ഇളയ സഹോദരന് നന്നായി ഭക്ഷണം നൽകട്ടെ.” അങ്ങനെ, രാത്രിയിൽ, അവൻ സ്വന്തം കളപ്പുരയിൽ നിന്ന് ഒരു കറ്റ ധാന്യം എടുത്ത്, സഹോദരന്റെ കളപ്പുരയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, നിശബ്ദമായി അവിടെ വച്ചു.

അതേ രാത്രിയിൽ തന്നെ, ഇളയ സഹോദരനും എഴുന്നേറ്റു, “എന്റെ പാവം മൂത്ത സഹോദരാ! അവന് രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ട്. ഇത്രയും വലിയ ഒരു കുടുംബത്തെ പോറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിന് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും.” അങ്ങനെ അവൻ സ്വന്തം കളപ്പുരയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ കറ്റ ധാന്യക്കറ്റ എടുത്ത് സഹോദരന്റെ കളപ്പുരയിൽ വച്ചു.

ഇത് പല രാത്രികളിലും തുടർന്നു. ഓരോ സഹോദരനും, പരസ്പരം സ്നേഹവും കരുതലും നിമിത്തം, തന്റെ സഹോദരന്റെ കളപ്പുരയിലേക്ക് ധാന്യവും മറ്റ് സാധനങ്ങളും നിശബ്ദമായി കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു.

ഒരു രാത്രി, അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം ധാന്യം കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, അവർ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ടുമുട്ടി. ഇളയ സഹോദരൻ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു, “സഹോദരാ, ഞാൻ ഇത് നിങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവന്നതാണ്.” ജ്യേഷ്ഠൻ തന്റെ ഇളയ സഹോദരനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു, “എന്റെ പ്രിയ സഹോദരാ, ഞാൻ ഇത്

നിനക്കായി കൊണ്ടുവന്നതാണ്. ഞാൻ നിന്നെ വളരെയധികം സ്നേഹിക്കുന്നു.” രണ്ട് സഹോദരന്മാരും പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.

കർത്താവ് അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “എന്റെ മക്കളിൽ അത്തരം സഹോദരസ്നേഹത്തിന്റെ അടിത്തറയിൽ, എനിക്ക് ഒരു വാസസ്ഥലം വേണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

പ്രിയപ്പെട്ട ദൈവമക്കളേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം നിങ്ങളിൽ രൂപപ്പെടട്ടെ. ക്രിസ്തു ദയയുള്ളവനും കരുണയുള്ളവനും ക്ഷമിക്കുന്നവനുമായതുപോലെ, മറ്റുള്ളവരെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ക്ഷമിക്കുക.

“പരസ്പരം സഹിക്കുകയും പരസ്പരം ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യുക…” (കൊലൊസ്സ്യർ 3:13) എല്ലാറ്റിനുമുപരി, സ്നേഹം ധരിക്കുക: “ഇതിനെല്ലാം മീതെ പൂർണ്ണതയുടെ ബന്ധമായ സ്നേഹം ധരിക്കുക.” (കൊലൊസ്സ്യർ 3:14)

ദൈവം സ്നേഹമാണ്. നിങ്ങൾ സ്നേഹമായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മക്കളായതിനാൽ, നിങ്ങൾ അവന്റെ ദിവ്യസ്നേഹം ധരിക്കണം.

നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹമില്ലെങ്കിൽ, “എനിക്ക് അഭിഷേകം ലഭിച്ചു; ഞാൻ സ്നാനം ഏറ്റു; ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു” എന്ന് പറയുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനമാണുള്ളത്?

1 കൊരിന്ത്യർ 13-ൽ അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് ഇത് വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരു വ്യക്തി ശ്രദ്ധേയമായ ആത്മീയ ദാനങ്ങളോടെ സംസാരിക്കുകയും, പ്രവചനപരമായ ഉൾക്കാഴ്ച ഉണ്ടായിരിക്കുകയും, രഹസ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും, സ്നേഹമില്ലാതെ വലിയ വിശ്വാസമുണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്താലും, അതെല്ലാം ഒന്നുമല്ല. “ഞാൻ മനുഷ്യരുടെയും ദൂതന്മാരുടെയും ഭാഷകളിൽ സംസാരിച്ചാലും എനിക്കു സ്നേഹമില്ല എങ്കിൽ ഞാൻ മുഴങ്ങുന്ന ചെമ്പോ ചിലമ്പുന്ന കൈത്താളമോ പോലെയാണ്.” (1 കൊരിന്ത്യർ 13:1)

ദൈവം നമ്മെ ഇത്രയധികം സ്നേഹിച്ചതിനാൽ, നാം പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാൻ കടപ്പെട്ടവരാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ബന്ധമായും, ക്ഷമിക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന കൃപയായും, നാം പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ സുഗന്ധമായും മാറട്ടെ.

കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “ദൈവം നമ്മെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിച്ചുവെങ്കിൽ, നാമും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കേണ്ടതാകുന്നു.” (1 യോഹന്നാൻ 4:11)