जून 15 – प्रभूकडून मिळणारी प्रशंसा!

“जो स्वतःची प्रशंसा करतो तो मान्य ठरत नाही, पण ज्याची प्रभू प्रशंसा करतो तोच मान्य ठरतो.” (२ करिंथकर १०:१८)

प्रशंसेचे अनेक प्रकार असतात. काही लोक स्वतःचीच स्तुती करतात आणि स्वतःचे गौरव करतात. काही जण स्वार्थासाठी इतरांची खुशामत करतात. पण सर्वांत श्रेष्ठ अशी प्रशंसा म्हणजे प्रभूकडून मिळणारी प्रशंसा. होय, ज्याची प्रभू प्रशंसा करतो तोच खऱ्या अर्थाने मान्य ठरतो.

एकदा प्रेषित पौलाने करिंथ येथील मंडळीकडे पाहिले. एका बाजूला ती सर्व आध्यात्मिक वरदानांनी समृद्ध होती आणि अनेक बाबतीत उत्कृष्ट होती. तेथे पवित्र आत्म्याची वरदाने प्रभावीपणे कार्यरत होती. पण दुसऱ्या बाजूला काही लोक स्वतःची बढाई मारत होते आणि स्वतःचे गौरव करत होते.

प्रभू येशू म्हणाला:

“सर्व लोक तुमची स्तुती करतील तेव्हा तुमचे दुर्दैव!” (लूक ६:२६)

काही लोक इतरांकडून प्रशंसा मिळावी म्हणूनच दानधर्म करतात. ते चर्चला मोठ्या देणग्या देतात, पण त्यांची नावे सार्वजनिकरीत्या प्रसिद्ध व्हावीत अशी त्यांची इच्छा असते. ते टेबल, खुर्च्या किंवा दिवे देतात तेव्हा त्यावर स्वतःची नावे कोरून ठेवतात. अशा लोकांना या जगातच त्यांचे प्रतिफळ मिळते आणि त्यामुळे ते स्वर्गातील प्रतिफळ गमावतात.

प्रभू मनातील हेतू जाणतो. स्वगौरवासाठी केलेले कोणतेही दान त्याला मान्य नाही. म्हणून तुम्ही जे काही करता ते लोकांच्या स्तुतीसाठी नव्हे, तर पूर्ण अंतःकरणाने प्रभूसाठी करा. मग गुप्तपणे पाहणारा तुमचा पिता तुम्हाला उघडपणे प्रतिफळ देईल.

“तोच तुझी स्तुती आहे आणि तोच तुझा देव आहे; त्याने तुझ्यासाठी ही महान व अद्भुत कार्ये केली आहेत.” (अनुवाद १०:२१)

तोच प्रभू आज तुम्हाला हे वचन देतो:

“तो तुला आपल्या निर्माण केलेल्या सर्व राष्ट्रांपेक्षा उच्च करील—स्तुती, कीर्ती आणि सन्मान यामध्ये.” (अनुवाद २६:१९)

जेव्हा प्रभू स्वतः आपला सन्मान करतो आणि आपली स्तुती करतो, तेव्हा कोणताही मनुष्य आपल्याला खऱ्या अर्थाने खाली आणू शकत नाही. कोणीही आपली कीर्ती नष्ट करू शकत नाही किंवा कायमची बदनामी करू शकत नाही.

प्रभूने अब्राहामाला सांगितले:

“मी तुला मोठे राष्ट्र करीन; तुला आशीर्वाद देईन; तुझे नाव मोठे करीन; आणि तू आशीर्वाद ठरशील.” (उत्पत्ति १२:२)

प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या आदर्श जीवनाकडे पाहा. त्याने लोकांकडून स्तुती मिळवण्याचा प्रयत्न केला नाही. तो केवळ आपल्या पित्याकडून सन्मान मिळण्याची वाट पाहत होता. त्या काळातील परुशी आणि सदुकी यांच्याविषयी तो म्हणाला:

“मी मनुष्यांकडून सन्मान स्वीकारत नाही.” (योहान ५:४१)

आणि पुन्हा तो म्हणाला:

“तुम्ही एकमेकांकडून सन्मान घेता आणि एकमेव देवाकडून मिळणारा सन्मान शोधत नाही; मग तुम्ही विश्वास कसा ठेवू शकता?” (योहान ५:४४)

देवाच्या लेकरांनो, तुमची स्तुती प्रभूकडून येऊ द्या. त्याला संतुष्ट करणे हेच तुमच्या जीवनाचे एकमेव ध्येय असू द्या.

पुढील चिंतनासाठी वचन:

“ज्याची स्तुती मनुष्यांकडून नव्हे, तर देवाकडून होते.” (रोमकर २:२९)