ऑगस्ट 03 –लंगड्यांसाठी पाय!

“लुस्त्रामध्ये एक मनुष्य होता. त्याच्या पायांत शक्ती नव्हती. तो जन्मापासून पांगळा होता आणि त्याने कधीही चालले नव्हते. हा मनुष्य पौल बोलत असताना ऐकत होता.” (प्रेषितांची कृत्ये १४:८–९)

लुस्त्रा शहरात प्रेषित पौलाने जन्मापासून पांगळ्या असलेल्या एका मनुष्याला पाहिले. त्या मनुष्यामध्ये बरे होण्याचा विश्वास आहे हे पौलाने ओळखले आणि मोठ्या आवाजात म्हटले, “आपल्या पायांवर सरळ उभा राहा!” तेव्हा तो मनुष्य लगेच उडी मारून उभा राहिला आणि चालू लागला.

बायबलमध्ये प्रत्यक्ष आणि शारीरिकरित्या घडलेल्या चमत्कारांची नोंद आहे. त्याचबरोबर ते आध्यात्मिक चमत्कारांचाही उल्लेख करते. आजही प्रभू शारीरिकदृष्ट्या पांगळ्या असलेल्या लोकांना उठवून चालवतो. त्याच वेळी, तो आध्यात्मिकदृष्ट्या पांगळ्या असलेल्या लोकांनाही बरे करतो—जे आपल्या आध्यात्मिक जीवनात प्रगती करू न शकल्यामुळे एकाच ठिकाणी थांबून राहिले आहेत—आणि त्यांना उठून सुवार्ता सांगण्यास सक्षम करतो.

आंधळ्यांना प्रत्यक्ष अर्थाने दृष्टी प्राप्त होते. परंतु जेव्हा एखाद्या व्यक्तीचे आध्यात्मिक डोळे उघडतात, तेव्हा तो त्याहूनही मोठा आशीर्वाद असतो.

दावीदाने प्रार्थना केली: “माझे डोळे उघड, म्हणजे तुझ्या नियमशास्त्रातील अद्भुत गोष्टी मला दिसतील.” (स्तोत्र ११९:१८) दावीद प्रत्यक्षात आध्यात्मिक दृष्टी मिळावी अशी प्रार्थना करत होता.

प्रभूने अनेकांची आध्यात्मिकरित्या बहिरी असलेली कानंही उघडली आहेत, जेणेकरून त्यांना त्याची इच्छा समजावी आणि त्याचे वचन ऐकता यावे. होय, तुमचे आध्यात्मिक कानही उघडले गेले पाहिजेत.

काही ख्रिस्ती आध्यात्मिकदृष्ट्या मुके आहेत, कारण त्यांना प्रभूबद्दल साक्ष देण्यास लाज वाटते. काहींना आत्म्याने आणि सत्याने आनंदाने उपासना व गायन करता येत नाही. पण जेव्हा प्रभू त्यांच्या जीवनात चमत्कार करतो, तेव्हा त्यांच्या मुखावरील बंधने तुटतात. ते प्रभूची स्तुती करणारे, त्याच्यासाठी गाणारे आणि त्याची सेवा करणारे लोक बनतात. ईयोब म्हणतो:

“मी आंधळ्यांसाठी डोळे होतो आणि पांगळ्यांसाठी पाय होतो.” (ईयोब २९:१५) ईयोबने मोठ्या दुःखाचा आणि यातनांचा मार्ग पार केला होता. तरीही तो असे म्हणू शकला की तो आंधळ्यांसाठी डोळे आणि पांगळ्यांसाठी पाय झाला होता.

देवाच्या प्रिय मुलांनो, इतरांना मदत करा. त्यांच्या जीवनात सांत्वनाचे कारण बना. जे स्वतःच्या पायांनी चर्चमध्ये येऊ शकत नाहीत, त्यांना घेऊन या. त्यांना चर्चच्या सेवेत सहभागी होण्यास मदत करा आणि तुमच्याबरोबर प्रभूची उपासना करण्यास मदत करा.

येशूच्या काळात चार माणसांनी एका पक्षाघात झालेल्या मनुष्याला खाटेवर घालून प्रभूकडे आणले. गर्दी खूप मोठी असल्यामुळे त्याला दारातून आत आणणे त्यांना शक्य झाले नाही. म्हणून त्यांनी छप्पर उघडले आणि त्या मनुष्याला येशूसमोर खाली सोडले. प्रभूने त्यांचा विश्वास पाहिला आणि त्या पक्षाघात झालेल्या मनुष्याला बरे केले.

देवाच्या प्रिय मुलांनो, आपण अशी प्रार्थना करूया: “प्रभू, जे शारीरिकदृष्ट्या पांगळे आहेत त्यांना उठून चालण्यास समर्थ कर आणि जे आध्यात्मिकदृष्ट्या पांगळे आहेत त्यांना उठव व तुझ्यामध्ये चालण्यास समर्थ कर.”

पुढील मननासाठी वचन: “‘आपण परमेश्वराच्या घरात जाऊ या,’ असे जेव्हा त्यांनी मला सांगितले तेव्हा मला आनंद झाला. हे यरुशलेमा, तुझ्या वेशींत आमचे पाय उभे राहिले आहेत!” (स्तोत्र १२२:१–२)