ऑगस्ट 02 – थोडक्यात बचावलात!

“परंतु माझे पाय जवळजवळ घसरले होते; माझी पावले जवळजवळ डळमळली होती.” (स्तोत्र ७३:२)

प्रभूने आपल्या प्रत्येकाला कृपेने पाय दिले आहेत. या आशीर्वादाबद्दल आपण त्याचे आभार मानले पाहिजेत. ज्यांना पायांचा उपयोग करता येत नाही, अशा लोकांना ज्या अडचणींना सामोरे जावे लागते तेव्हा आपले हृदय स्वाभाविकपणे त्यांच्याविषयी करुणेने भरून येते.

परंतु त्याच वेळी आपलीही एक जबाबदारी आहे. आपण आदराने आणि सावधपणे आपल्या पावलांचे रक्षण केले पाहिजे आणि आपल्या मनाला व देहाला जिथे जावेसे वाटते तिथे त्यांना जाऊ देऊ नये. चित्रपट आणि जगातील सुख-विलास यांत स्वतःला गुंतवून घेण्यापेक्षा चर्चमध्ये जाणे आणि प्रभूची उपासना करणे याला आपण प्राधान्य दिले पाहिजे.

वरील वचनात “डळमळणे” आणि “घसरणे” हे दोन शब्द वापरले आहेत. शरीरात शक्ती नसली तर पाय डळमळू शकतात. आणि जमीन निसरडी असेल किंवा तिच्यावर शेवाळे वाढलेले असेल, तर पाय घसरू शकतात. या पापमय जगातून डळमळता किंवा घसरता न चालण्यासाठी आपल्याला वरून मिळणाऱ्या सामर्थ्याची गरज आहे. जेव्हा आपल्याला ते स्वर्गीय सामर्थ्य मिळते, तेव्हा आपले पाय हरिणाच्या पायांसारखे दृढ होतात.

एकदा एका तरुणीने आपल्या आई-वडिलांच्या सल्ल्याविरुद्ध एका खडकावर चढण्याचा प्रयत्न केला. काही मिनिटांतच तिचा पाय घसरला आणि ती खाली पडली. तिला गंभीर दुखापत झाली आणि ती वेदनेने ओरडू लागली. देवाच्या प्रिय मुलांनो, जेव्हा तुमचे अंतःकरण तुम्हाला सावध करते की तुम्ही अशा ठिकाणी उभे आहात जिथे तुमचे पाय घसरू शकतात, तेव्हा त्या ठिकाणाहून ताबडतोब निघून जा.

योसेफने अगदी तसेच केले. त्यासाठी त्याला आपले वस्त्र मागे सोडावे लागले, तरी तो पोतिफरच्या पत्नीपासून पळून गेला.

पण हव्वेकडे पाहा. ती अगदी निष्काळजीपणे सर्पाशी बोलत तिथे उभी राहिली. सर्पाने प्रभूबद्दल तिच्या मनात शंका निर्माण करणारे शब्द बोलण्यास सुरुवात केली, तरी तिने त्याला धिक्कारले नाही. तिने आपल्या पतीकडून किंवा प्रभूकडून सल्ला घेण्याची इच्छाही दाखवली नाही. त्याऐवजी तिने स्वतःच निर्णय घेतला आणि निषिद्ध फळ खाल्ले. ती स्वतः पापात पडली आणि तिने आपल्या पतीलाही पापात पाडले.

स्तोत्रकर्ता म्हणतो: “त्याने मला भयंकर खड्ड्यातून, चिखलाच्या दलदलीतून बाहेर काढले; त्याने माझे पाय खडकावर ठेवले आणि माझी पावले स्थिर केली.” (स्तोत्र ४०:२)

प्रभूने तुम्हाला उचलून वर काढले आहे. त्याने कॅलव्हरीच्या रक्ताद्वारे तुम्हाला धुऊन शुद्ध केले आहे. त्याने तुम्हाला पापांची क्षमा आणि तारणाचा आनंद दिला आहे. यापुढे तुमचे पाय घसरू शकतील अशा ठिकाणी तुम्ही पुन्हा कधीही राहू नका.

दावीद म्हणतो: “मी माझ्या मार्गांचा विचार केला आणि माझी पावले तुझ्या साक्षांकडे वळवली.” (स्तोत्र ११९:५९) देवाच्या प्रिय मुलांनो, तुमची पावले प्रभूच्या साक्षांकडे वळवा.

पुढील मननासाठी वचन: “तो तुझ्या पायाला ढळू देणार नाही; तुझा रक्षक डुलकीही घेणार नाही. पाहा, जो इस्राएलचे रक्षण करतो तो ना डुलकी घेईल ना झोपी जाईल.” (स्तोत्र १२१:३–४)