ਜਨਵਰੀ 16 – নতুন আকাশ আৰু মন্ডল!

“কাৰণ মই যি নতুন আকাশ-মণ্ডল আৰু নতুন পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিম, সেয়ে যেনেকৈ মোৰ সম্মুখত সদায় থাকিব, যিহোৱাই কৈছে, তেনেকৈ তোমালোকৰ বংশ, আৰু তোমালোকৰ নামো সদায় থাকিব।”( যিচয়া ৬৬:২২)।

নতুন স্বৰ্গ আৰু নতুন পৃথিৱীয়ে খ্ৰীষ্টত নতুন সৃষ্টি হোৱা পুৰুষ আৰু মহিলাসকলৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে।  যিসকলে তেওঁৰ নামত বিশ্বাস কৰে আৰু তেওঁক তেওঁলোকৰ হৃদয়ত গ্ৰহণ কৰে তেওঁলোকৰ বাবে ঈশ্বৰে নতুন স্বৰ্গ আৰু নতুন পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছে।

আমাৰ প্ৰভু যীচুৱে স্বৰ্গলৈ উঠাৰ আগতে তেওঁ তেওঁৰ শিষ্যসকলৰ ফালে চাই তেওঁলোকক এইদৰে কৈছিল: “মোৰ পিতৃৰ ঘৰত বহুতো ঘৰ আছে- তথাপিও মই তোমাৰ বাবে এখন ঠাই প্ৰস্তুত কৰিবলৈ যাওঁ”।  আনকি এই তাৰিখলৈকে, তেওঁ আমাৰ বাবে সেই ঠাইবোৰ প্ৰস্তুত কৰি আছে।

যেতিয়া তেওঁ মাত্ৰ ছয় দিনৰ ভিতৰত সৃষ্টি কৰা পৃথিৱীখন ইয়াৰ মহাসাগৰ, পৰ্বত, উপত্যকা আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ ফলৰ সৈতে ইমান ধুনীয়া হ’ব পাৰে, তেতিয়া তেওঁ আমাৰ বাবে দুহাজাৰ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি প্ৰস্তুত কৰি থকা নতুন ঠাইখন কিমান আশ্চৰ্যকৰ, মৰমলগা আৰু চিৰকালৰ বাবে আনন্দদায়ক হ’ব পাৰে তাক কল্পনা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক!

যেতিয়া প্ৰভুয়ে পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছিল, চয়তানে সৰ্পৰ মাজেৰে এদন ৰ বাগিচাত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু হৱাক প্ৰতাৰণা কৰিছিল।  কিন্তু চয়তানে কেতিয়াও নতুন স্বৰ্গ আৰু নতুন পৃথিৱীত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিলে।  ইয়াৰ কাৰণ হৈছে প্ৰভুয়ে চয়তানক চিৰকালৰ বাবে হেডছত বান্ধি ৰাখিব। “আৰু কোনো অশুচি বস্তু তাৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ নকৰিব৷ সেয়েহে তাতে ঘিণলগীয়া কৰ্ম কৰা আৰু মিছা কথা কোৱা কোনেও তাৰ ভিতৰত কেতিয়াও প্ৰৱেশ নকৰিব, কিন্তু কেৱল যি সকলৰ নাম সেই মেৰ-পোৱালিৰ জীৱন পুস্তকত লিখা আছে, তেওঁলোকেহে ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰিব৷ (প্ৰকাশিত বাক্য ২১: ২৭)

সেই দিনবোৰত নোহ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে জাহাজত প্ৰৱেশ কৰিছিল।  বহু দিন ধৰি মুষলধাৰ বৰষুণ হৈছিল, বিৰতি নোহোৱাকৈ।  তাৰ পিছত জাহাজখন আৰাৰাটৰ পৰ্বতৰ ওপৰত জিৰণি ল’লে।  যেতিয়া নোহ জাহাজৰ পৰা নামি আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ গোটেই পৃথিৱীখন ধ্বংস হোৱা দেখিছিল।  আগৰ প্ৰজন্মৰ পৰা একো পোৱা নগ’ল।  তেওঁ নতুন পৃথিৱীত অৱতৰণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰা নতুন বংশধৰ সৃষ্টি হৈছিল।

পখিলাটোৱে এটা পাতত কণী দিয়ে।  লাৰ্ভাটো কণীৰ পৰা ওলাই আহে আৰু পাতবোৰ খায়।  তাৰ পিছত পলুটো এটা পলু হৈ পৰে আৰু কিছু সময়ৰ বাবে কোনো চলাচল নকৰাকৈ কোকুনৰ ভিতৰত থাকে।  কিন্তু যথাযথ ঋতুত, ই এক সুন্দৰ পখিলালৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু নতুন পৃথিৱীলৈ গতি কৰে।  কিন্তু ইয়াৰ নতুন পৃথিৱীখন সুন্দৰ উদ্যান আৰু বাগিচাৰে ভৰি আছে।

ঈশ্বৰৰ সন্তান, আপুনি স্বৰ্গীয় ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে আপোনাক মুহূৰ্ততে ৰূপান্তৰ িত কৰা হ’ব আৰু খ্ৰীষ্টৰ প্ৰতিচ্ছবি তৈয়াৰ কৰা হ’ব আৰু সেই আশ্চৰ্যকৰ পোহৰৰ দেশত প্ৰৱেশ কৰিব।  আৰু পাপ নাথাকিব, আৰু অভিশাপ নাথাকিব, আৰু ৰোগ নহ’ব আৰু আৰু ভোক নাথাকিব।  এইখন এখন দেশ য’ত আৰু নিশাৰ সময় বা চকুপানী নাই।

মন কৰিবলগীয়া:”তাৰ পাছত মই নতুন আকাশমণ্ডল আৰু নতুন পৃথিৱীa দেখিলোঁ; কিয়নো প্ৰথম আকাশমণ্ডল আৰু প্ৰথম পৃথিৱী গুচি গ’ল; সমুদ্ৰও নাছিল। ” ( প্ৰকাশিত বাক্য ২১:১)।