ਦਸੰਬਰ 28 – ঈস্বৰীয় ভয়!

“বিশ্বাসৰ গুণে নোহে, ভাবি বিষয়ত আদেশ পাই ভয়তে নিজৰ পৰিয়ালৰ পৰিত্রাণৰ অৰ্থে এখন জাহাজ নিৰ্ম্মাণ কৰিলে, আৰু তাৰ দ্বাৰাই জগতক দোষী কৰি, নিজে বিশ্বাসমূলক ধাৰ্মিকতাৰ অধিকাৰী হ’ল।” (ইব্ৰী ১১: ৭)

ঈশ্বৰৰ ভয়ৰ দ্বাৰা নোহৰ জীৱনত ঈশ্বৰীয় শ্ৰদ্ধা আৰু ধাৰ্ম্মিকতা আহিছিল।  সেয়েহে ঈশ্বৰৰ ভয়ত তেওঁ ঈশ্বৰৰ সতৰ্কবাণীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিজকে আৰু নিজৰ পৰিয়ালক বচাবলৈ এখন জাহাজ প্ৰস্তুত কৰিলে।

ভয়ই দুটা ধৰণে কাম কৰিব পাৰে।  ভয় ইতিবাচক আৰু উৎপাদনশীল হ’ব পাৰে।  বা ই বিপৰীত হ’ব পাৰে আৰু এজন ব্যক্তিক ধ্বংসৰ দিশে লৈ যাব পাৰে।  কিছুমান ভয় আছে যিয়ে আমাক আগতীয়াকৈ সতৰ্ক কৰে আৰু আমাক সঠিক পথত লৈ যায়।  আৰু আন কিছুমান ভয়, যি আমাক নিৰুৎসাহিত কৰে, আমাৰ হৃদযন্ত্ৰক চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰে, আৰু ৰোগ আৰু আনকি মৃত্যুও আনিদিয়ে।

উদাহৰণ স্বৰূপে, পৰীক্ষাৰ প্ৰতি ভয় কৰা শিক্ষাৰ্থীয়ে অধ্যয়নত অতিৰিক্ত ঘণ্টা অতিবাহিত কৰে।  যিসকল শিশুৱে তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃক ভয় কৰে, তেওঁলোকে দুষ্ট পথত সোমাবলৈ আৰু নিজকে সংৰক্ষণ কৰিবলৈ পৰিহাৰ কৰে।  সাম্ভাব্য সংক্ৰমণৰ বাবে ভয় খোৱা শল্য চিকিৎসকসকলে তেওঁলোকৰ সকলো অস্ত্ৰোপচাৰৰ সঁজুলি চেনিটাইজ কৰাৰ বাবে সাৱধানতামূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে।

একেধৰণে, যিজনে ঈশ্বৰৰ ভয়ত খোজ কাঢ়ে, তেওঁ নিজকে দুষ্ট আৰু পাপী পথৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।  এসময়ত এগৰাকী ভগ্নীয়ে বিশ্বাসেৰে এইদৰে কৈছিল: “মহাশয়, স্বৰ্গলৈ যাবলৈ আৰু নৰকৰ ভয়ৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ উৎসাহিত হোৱাৰ বাবে মই প্ৰভুক দৃঢ়তাৰে আঁকোৱালি লওঁ আৰু পবিত্ৰ জীৱন যাপন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ।”

নোহে বানপানীৰ দ্বাৰা সমগ্ৰ পৃথিৱীখন ধ্বংস হোৱাৰ বিষয়ে এক ঈশ্বৰীয় সতৰ্কবাণীও পাইছিল।  সেই আসন্ন ধ্বংসৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ তেওঁ নিজৰ আৰু পৰিয়ালৰ বাবে অত্যাধিক যত্ন আৰু পৰিশ্ৰমেৰে এটা জাহাজ নিৰ্মাণ কৰিছিল।  ঈশ্বৰৰ সেই ভয়ই তেওঁক আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক কিমান আচৰিতভাৱে ৰক্ষা কৰিছিল!

আন এক ধৰণৰ ভয় আছে।  কিছুমান লোকে ঈশ্বৰক ভয় কৰাৰ পৰিৱৰ্তে ৰাক্ষস আৰু যাদুকৰসকলৰ দ্বাৰা আতংকিত হয়, বা অন্ধকাৰ আৰু যাদুবিদ্যাৰ বিষয়ে ভয় কৰে, গিৰগিটি আৰু পোক-পতংগক ভয় কৰে।  কিছুমানে কি খাব বা পান কৰিব বা কি পিন্ধিব তাক লৈ নিৰন্তৰ ভয় তথাকে।  এনে ভয়বোৰে মানুহৰ হৃদয় সম্পূৰ্ণৰূপে ভাঙি পেলায়।   এনে ভয়ত জীয়াই থকাৰ পৰিৱৰ্তে, আপোনাৰ সকলো যত্ন আৰু ভয় প্ৰভুৰ ওপৰত ৰাখক।  যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ সকলো যত্ন প্ৰভুৰ ভৰিত পেলাই দিয়ে, যীচু খ্ৰীষ্টৰ তেজৰে নিজকে পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু পবিত্ৰ জীৱন যাপন কৰিবলৈ সমৰ্পিত হয়, তেতিয়া তেনে কোনো ভয়ৰ আপোনাৰ ওপৰত আধিপত্য নাথাকিব।

ঈশ্বৰৰ মৰমৰ সন্তান, আপুনি সন্মুখীন হ’ব পৰা কোনো পৰিস্থিতি বা সমস্যাৰ প্ৰতি ভয় নকৰিব।  কিন্তু ঈশ্বৰৰ ভয়ত আপোনাৰ জীৱন যাপন কৰক।  কেৱল ঈশ্বৰৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাআৰু ভয় কৰিব।  ভৱিষ্যতবক্তা যিচয়াই এইদৰে কৈছে: ” চোৱা, ঈশ্বৰ মোৰ পৰিত্ৰাণকৰ্ত্তা, মই তেওঁত ভাৰসা কৰিম, আৰু ভয় নকৰিম; কাৰণ যিহোৱা, হয়, যিহোৱাই মোৰ শক্তি আৰু মোৰ গান, তেওঁ মোৰ পৰিত্ৰাণকৰ্ত্তা হ’ল।। “(যিচয়া ১২: ২)।

মন কৰিবলগীয়া:”প্ৰেমত ভয় নাই, কিন্তু সিদ্ধ প্ৰেমে ভয়ক দূৰ কৰে; কাৰণ ভয়ৰ সৈতে শাস্তি জড়িত থাকে৷ কিন্তু যি জনে ভয় কৰে, তেওঁ প্ৰেমত সিদ্ধতা লাভ কৰা নাই৷”  (১ যোহন ৪:১৮)।