नोव्हेंबर 03 –पाहा, एक शिडी!
पाहा, पृथ्वीवर एक शिडी उभी केली होती आणि तिचे टोक स्वर्गाला पोहोचले होते” (उत्पत्ति २८:१२).
याकोब तरुण असताना त्याचा मोठा भाऊ एसाव याची त्याला भीती वाटत होती. म्हणून तो आपल्या आई-वडिलांना सोडून एकटाच प्रवासाला निघाला. त्या वेळी प्रभूने याकोबाला एक स्वप्न देण्याचे ठरवले. त्या स्वप्नात त्याने एक अद्भुत शिडी पाहिली.
ही शिडी आपल्याला दाखवते की प्रभू आपल्यापासून दूर नाही, तर आपल्या जवळ आहे. बायबल सांगते, “जे त्याचा धावा करतात, त्या सर्वांना परमेश्वर जवळ आहे” (स्तोत्रसंहिता १४५:१८). तसेच, तो “आपल्यापैकी कोणापासूनही दूर नाही” (प्रेषितांची कृत्ये १७:२७).
पूर्वी दूरच्या देशांत राहणाऱ्या नातेवाइकांशी संपर्क साधणे अत्यंत कठीण होते. एखादे पत्र पोहोचण्यासाठी एक महिना लागत असे आणि त्याचे उत्तर परत येण्यासाठी आणखी एक महिना लागत असे. परंतु आज विज्ञानाने प्रचंड प्रगती केली आहे. मोबाईल फोन आणि इंटरनेटमुळे संवाद साधणे सोपे झाले आहे. मुले अमेरिकेत राहत असली, तरी आता एका फोनच्या अंतरावर आहेत आणि आपल्याला हवे तेव्हा आपण त्यांच्याशी बोलू शकतो.
प्रभू स्वतः म्हणतो, “मी जवळचा देव आहे आणि दूरचा देव नाही काय?” (यिर्मया २३:२३). तो आपल्यापासून कधीही दूर नसतो. तो आपल्याला आश्वासन देतो, “मी तुला कधीही सोडणार नाही व तुला कधीही टाकणार नाही.” तो असेही अभिवचन देतो, “पाहा, युगाच्या समाप्तीपर्यंत मी सर्व दिवस तुमच्याबरोबर आहे” (मत्तय २८:२०).
आपला प्रभू किती प्रेमळ आहे! त्याने याकोबाला केवळ एक तरुण समजून दुर्लक्षित केले नाही किंवा त्याला एकटे सोडले नाही. आपल्या कृपेने प्रभू त्याच्याकडे आला, त्याने स्वतःला प्रकट केले, त्याला ती शिडी दाखवली आणि प्रेमाने त्याच्याशी संवाद साधला. भविष्याविषयीची याकोबाची चिंता, भावाची भीती आणि आई-वडिलांपासून दूर असल्यामुळे होणारे दुःख हे सर्व क्षणात बदलून गेले. आई जशी आपल्या मुलाचे सांत्वन करते, तसे सांत्वन करणारा तोच प्रभू नाही काय? बायबल सांगते, “देव आपला आश्रय व सामर्थ्य आहे; संकटसमयी साहाय्य करण्यास तो तत्पर असलेला आहे” (स्तोत्रसंहिता ४६:१). जेव्हा आपण समस्यांना सामोरे जातो, तेव्हा तो आपल्या मदतीला येतो, आपल्याला साहाय्य करतो आणि आपले संरक्षण करतो.
जेव्हा प्रभू त्या शिडीच्या वर उभा राहून म्हणाला, “तुझा पिता अब्राहाम याचा देव आणि इसहाकाचा देव असा मी परमेश्वर आहे,” आणि ज्या जमिनीवर याकोब पडला होता ती जमीन त्याला व त्याच्या संततीला देण्याचे अभिवचन दिले; तसेच त्याच्या संततीची पृथ्वीवरील धुळीइतकी वाढ करून त्यांना सर्व दिशांना पसरवण्याचे वचन दिले (उत्पत्ति २८:१३–१४), तेव्हा याकोबाचे मन किती भावविवश झाले असेल! त्याने कदाचित विचार केला असेल, “प्रभूने माझ्यावर इतके प्रेम खरोखरच केले आहे काय? त्याने माझी संतती वाढवण्याचे अभिवचन दिले आहे काय?” निःसंशय, त्याच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू तरळले असतील.
देवाच्या लेकरांनो, तोच देव आज तुमचाही देव आहे.
अधिक मननासाठी वचन: “याकोबा, तुझे तंबू किती सुंदर आहेत! हे इस्राएला, तुझे निवासस्थान किती रमणीय आहे!” (गणना २४:५).