ഓഗസ്റ്റ് 17 – ഒരേയൊരു ജീവിതം മാത്രം!
elim admin“എല്ലാറ്റിനും ഒരു സമയമുണ്ട്, ആകാശത്തിൻ കീഴിലുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു സമയമുണ്ട്: ജനിക്കാൻ ഒരു സമയം…” (സഭാപ്രസംഗി 3:1–2a)
ദൈവം ഓരോ മനുഷ്യനും ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരു ജീവിതം മാത്രമേ കൃപയോടെ നൽകിയിട്ടുള്ളൂ. നമ്മുടെ ഭൗമിക ആയുസ്സ് ഹ്രസ്വമാണ്, ദൈവകൃപയുടെ കാലവും പരിമിതമാണ്. ഈ താൽക്കാലിക ലോകത്തിലൂടെ നാം വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നു, ഇവിടെ അപരിചിതരും തീർത്ഥാടകരുമായി ജീവിക്കുന്നു.
ഈ ലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയും അനിവാര്യമായും നാല് പ്രധാന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കണം: ജനനം, ജീവിതം, മരണം, മരണാനന്തര ജീവിതം. ബൈബിൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “മനുഷ്യർ ഒരിക്കൽ മരിക്കാൻ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അതിനുശേഷം ന്യായവിധി.” (എബ്രായർ 9:27)
ജനസംഖ്യ വർദ്ധിപ്പിക്കാനോ ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകാനോ വേണ്ടിയല്ല കർത്താവ് നിങ്ങളെ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന് അവന് ഒരു നിശ്ചിത പദ്ധതിയും വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യവുമുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയവൻ നിങ്ങൾ ജനിക്കുന്നതിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ നിങ്ങൾക്കായി തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ഒരു യാദൃശ്ചികമല്ല.
കർത്താവ് പറയുന്നു: “ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ നിന്നെ അറിഞ്ഞു; നീ ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ നിന്നെ വിശുദ്ധീകരിച്ചു; ജാതികൾക്ക് ഒരു പ്രവാചകനായി നിയമിച്ചു.” (യിരെമ്യാവ് 1:5)
നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനായുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ച് കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കുക. “കർത്താവേ, യിരെമ്യാവ് ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനു മുമ്പ് അവനെ അറിയുകയും അവനെ നിന്റെ പ്രവാചകനായി വിളിക്കുകയും ചെയ്തവനേ, എന്റെ ജീവിതത്തിനായുള്ള നിന്റെ ഇഷ്ടം എന്താണ്?” എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുക.
അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസും ഇതേ ചോദ്യം ചോദിച്ചു. “കർത്താവേ, ഞാൻ എന്തുചെയ്യണമെന്നാണ് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?” (പ്രവൃത്തികൾ 9:5) കർത്താവ് മറുപടി പറഞ്ഞു, “എഴുന്നേറ്റു നഗരത്തിലേക്ക് പോകുക, നീ എന്തുചെയ്യണമെന്ന് നിന്നോട് പറയും.” താൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ, കർത്താവ് പൗലോസിന് തന്റെ ഇഷ്ടം വെളിപ്പെടുത്തി, “ജാതികൾക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും ഇസ്രായേൽ മക്കൾക്കും മുമ്പാകെ എന്റെ നാമം വഹിക്കാൻ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു പാത്രമാണ് അവൻ.” (പ്രവൃത്തികൾ 9:15)
ചിലർ നിരാശരായി പറയുന്നു, “ഞാൻ എന്തിനാണ് ജനിച്ചതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ എന്തിനാണ് ജീവിക്കുന്നത്? എന്റെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.” ദൈവമക്കളുടെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് നിരാശയുടെ അത്തരം വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും വരരുത്.
അതുപോലെ, അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയാൽ നിരാശരായ ചില മാതാപിതാക്കൾ വിലപിക്കുന്നു, “നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എനിക്ക് ജനിച്ചതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. നിങ്ങൾ എനിക്ക് കഷ്ടത മാത്രമാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. നിങ്ങൾ മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു.” അത്തരം വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും വേദനയുടെയോ കോപത്തിന്റെയോ നിമിഷങ്ങളിൽ സംസാരിക്കരുത്.
പ്രിയപ്പെട്ട ദൈവമക്കളേ, ദുഃഖം നിങ്ങളെ അത്തരം വിനാശകരമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കരുത്. പകരം, നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കർത്താവിന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കുക. അവരെ അനുഗ്രഹിക്കാനും, രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും, തന്റെ പൂർണ്ണമായ ഉദ്ദേശ്യപ്രകാരം അവരെ ഉയർത്താനും അവൻ പ്രാപ്തനാണ്.
കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “എന്നാൽ കർത്താവേ, ഞാൻ നിന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; ‘നീ എന്റെ ദൈവമാണ്’ എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. എന്റെ സമയങ്ങൾ നിന്റെ കൈകളിലാണ്.” (സങ്കീർത്തനം 31:14–15)