ऑगस्ट 03 –“मी देवाला समोरासमोर पाहिले!”

“याकोबाने त्या ठिकाणाचे नाव पनीएल ठेवले, कारण तो म्हणाला, ‘मी देवाला समोरासमोर पाहिले, तरी माझा जीव वाचला.’” (उत्पत्ति ३२:३०)

याकोबाचा विश्वास होता की देवाचे मुख पाहून कोणीही जिवंत राहू शकत नाही. जुन्या करारातील अनेक संतांचीही अशीच समजूत होती. ते देवाला भस्म करणारा अग्नी आणि अगम्य प्रकाशात वास करणारा म्हणून ओळखत होते.

तथापि, तो भस्म करणारा अग्नी, पवित्र आणि मत्सरी देव असला तरी तो अपरंपार प्रेम आणि कोमल करुणेने भरलेला देवही आहे. पवित्र शास्त्र म्हणते,“परमेश्वर मोशेशी जसा मनुष्य आपल्या मित्राशी बोलतो तसा समोरासमोर बोलत असे.”(निर्गम ३३:११)

मी अनेक वडिलांना आपल्या मुलांशी प्रेमाने आणि सौम्यपणे वागताना पाहिले आहे. मुले चूक केली तरी ते त्यांना योग्य शिस्त लावून योग्य मार्गावर आणतात. आपल्या मुलांचे शिक्षण, चारित्र्य आणि भविष्य यांना महत्त्व देत असल्यामुळे ते त्यांच्या हितासाठी कोणताही त्याग करण्यास तयार असतात. त्यांच्या चेहऱ्यावरचे प्रेम स्पष्ट दिसते. त्याचप्रमाणे आपल्या प्रभूचा चेहरा कृपा आणि प्रेमळ दयाळूपणाने उजळलेला आहे.

प्रथम, परमेश्वराचे मुख त्याची दैवी उपस्थिती प्रकट करते. त्या उपस्थितीतून परिपूर्ण शांती मिळते. देवाचे सेवक मंडळीवर आशीर्वाद घोषित करतात तेव्हा ते म्हणतात, “परमेश्वर आपले मुख तुमच्यावर उंचावो आणि तुम्हाला शांती देवो.”(गणना ६:२६)

परमेश्वराच्या उपस्थितीतून मिळणारी शांती जग देऊ शकत नाही किंवा हिरावून घेऊ शकत नाही. ती सर्व समजुतीपलीकडील देवाची शांती आहे. त्याच्या कृपामय मुखामुळे आपल्या अंतःकरणात आनंद आणि समाधान भरते.

दुसरे म्हणजे, त्याच्या मुखातून आपल्याला त्याच्या कृपेची अपरंपार संपत्ती मिळते. “परमेश्वर आपले मुख तुमच्यावर प्रकाशमान करो आणि तुमच्यावर कृपा करो.”(गणना ६:२५)

त्याचे मुख आपल्यावर प्रकाशते आणि तो तेजस्वी प्रकाश त्याच्या लेकरांवर ओतल्या जाणाऱ्या कृपेत बदलतो. दावीदाला हे चांगले ठाऊक होते. म्हणूनच त्याने घोषित केले की परमेश्वराची प्रेमळ कृपा जीवनापेक्षाही श्रेष्ठ आहे.

स्तोत्रकर्ता आपल्याला परमेश्वराचे मुख कसे शोधावे हेही शिकवतो. “मी नीतिमत्त्वात तुझे मुख पाहीन; जागा झाल्यावर तुझ्या प्रतिमेत मी तृप्त होईन.”(स्तोत्रसंहिता १७:१५)

प्रिय देवाच्या लेकरांनो, जशी प्रेमळ मुले आपल्या वडिलांचा चेहरा पाहण्याची आस धरतात, तशीच परमेश्वराच्या मुखाची आस धरा. स्तोत्रकर्त्याप्रमाणे प्रार्थना करा: “तुझे मुख तुझ्या सेवकावर प्रकाशमान कर आणि मला तुझे नियम शिकव.”(स्तोत्रसंहिता ११९:१३५) परमेश्वराचे मुख सतत शोधा आणि त्याच्या कृपामय उपस्थितीतून मिळणारे विपुल आशीर्वाद प्राप्त करा. पुढील मननासाठी वचन

 “तू म्हणालास, ‘माझे मुख शोधा.’ तेव्हा माझे हृदय तुला म्हणाले, ‘हे परमेश्वरा, मी तुझे मुख शोधीन.’”(स्तोत्रसंहिता २७:८)