ജൂലൈ 12 – വിളിക്കൂ!

“കേട്ടോ, വിളിച്ചുപറക എന്നു ഒരുത്തൻ പറയുന്നു; എന്തു വിളിച്ചുപറയേണ്ടു എന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചു; സകലജഡവും പുല്ലുപോലെയും അതിന്റെ ഭംഗിയെല്ലാം വയലിലെ പൂപോലെയും ആകുന്നു.” (യെശയ്യാവു 40:6)

സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പ്രവാചകനായ യെശയ്യാവിന് ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി. അത് മനുഷ്യവർഗത്തിന്റെ ആത്മീയ അവസ്ഥയെയും വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ആളുകൾക്ക് എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടാം എന്നതിനെയും വെളിപ്പെടുത്തി. സ്വർഗ്ഗീയ ശബ്ദം കല്പിച്ചു, “വിളിക്കൂ!”

ഉടനെ യെശയ്യാവ് ചോദിച്ചു, “ഞാൻ എന്തു വിളിക്കണം?” അപ്പോൾ കർത്താവ് ഒരു പ്രധാന സത്യം പ്രഖ്യാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു: “സകലജഡവും പുല്ലുപോലെയാണ്, അതിന്റെ ഭംഗിയെല്ലാം വയലിലെ പൂപോലെയാണ്.”

നോഹയുടെ കാലത്ത് സംഭവിച്ചത് മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിനു മുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളെയും വിശേഷിപ്പിക്കും. ആളുകൾ പുല്ലുപോലെയായിരുന്നു, അവരുടെ മഹത്വം വയലിലെ പൂക്കൾ പോലെയായിരുന്നു. അവരുടെ ദുഷ്ടത അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിലെത്തിയപ്പോൾ, വെള്ളപ്പൊക്കം വന്ന് അവരെയെല്ലാം തുടച്ചുനീക്കി.

മനുഷ്യൻ തന്നെത്തന്നെ ബലവാനും ശക്തനുമാണെന്ന് കരുതിയാലും, ദൈവം അവനെ പുല്ലായി കാണുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു: “സൂര്യൻ ഉഷ്ണക്കാറ്റോടെ ഉദിച്ചിട്ടു പുല്ലു ഉണങ്ങി പൂവുതിർന്നു അതിന്റെ രൂപഭംഗി കെട്ടുപോകുന്നു. അതുപോലെ ധനവാനും തന്റെ പ്രയത്നങ്ങളിൽ വാടിപോകും.” (യാക്കോബ് 1:11)

അതേ സ്വർഗ്ഗീയ സന്ദേശം പിന്നീട് അപ്പോസ്തലനായ പത്രോസും അപ്പോസ്തലനായ യാക്കോബും പ്രതിധ്വനിപ്പിച്ചു: “സകലജഡവും പുല്ലുപോലെയും അതിന്റെ ഭംഗി എല്ലാം പുല്ലിന്റെ പൂപോലെയും ആകുന്നു; പുല്ലു വാടി പൂവുതിർന്നുപോ കുന്നു; എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ വചനം എന്നേക്കും നിലനില്ക്കുന്നു.” (1 പത്രോസ് 1:24–25)

കർത്താവ് ക്ഷമയോടെ ഓരോ വ്യക്തിയെയും ഒരു സമയത്തേക്ക് കാക്കുന്നു. ആരും നശിച്ചുപോകണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാവരും മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതിന് ക്രിസ്തു കുരിശിൽ മരണം രുചിച്ചത്. എന്നാൽ ഒരു വ്യക്തി മാനസാന്തരപ്പെടാനും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിശുദ്ധിയിൽ നടക്കാനും വിസമ്മതിച്ചാൽ, അവന്റെ ജ്ഞാനം, സമ്പത്ത്, സ്വാധീനം, ശക്തി എന്നിവ ആത്യന്തികമായി സ്വന്തം ആത്മാവിന് കെണികളായി മാറിയേക്കാം.

ഒന്നാമതായി, മനുഷ്യൻ പുല്ല് മാത്രമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയണം. പുല്ല് മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ താൽക്കാലികവും ദുർബലവുമായ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. ദാവീദ് ഒരു മഹാനായ രാജാവായിരുന്നിട്ടും, അവൻ തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഞാനോ മനുഷ്യനല്ല, ഒരു കൃമിയാണ്; മനുഷ്യരുടെ ധിക്കാരവും ജനത്താൽ നിന്ദിതനും തന്നേ. .” (സങ്കീർത്തനം 22:6)

അതുപോലെ, ജീവിതത്തിന്റെ ക്ഷണികതയെ യാക്കോബ് വിവരിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ ജീവൻ എന്താണ്? അല്പനേരത്തേക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പിന്നീട് അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ആവിയെപ്പോലെയാണ് അത്.” (യാക്കോബ് 4:14)

ദൈവമക്കളേ, ഈ ക്ഷണിക ജീവിതത്തിൽ, കർത്താവിനെ മുറുകെ പിടിക്കുക. അവൻ മാത്രമാണ് നിത്യൻ. അവന് മാത്രമേ നിത്യാനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിയൂ. പുല്ലുപോലെ വാടിപ്പോകുന്ന ഭൗമിക നേട്ടങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത വചനത്തിലും വിശ്വസ്തതയിലും നമുക്ക് നമ്മുടെ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കാം.

കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “എന്റെ ആയുഷ്കാലം ഓട്ടക്കാരനെക്കാൾ വേഗതയുള്ളതാണ്; അവ ഓടിപ്പോകുന്നു; അവ നന്മ കാണുന്നില്ല.” (ഇയ്യോബ് 9:25)