ছেপ্টেম্বৰ 26 – আচৰিত থিং !

“এইয়া যিহোৱাৰেই কার্য, আমাৰ দৃষ্টিত অতি আচৰিত লাগে” (গীতমালা ১১৮:২৩).

আমাৰ প্ৰভুৰ কৰ্মবোৰ ইমান আচৰিত; আৰু সীমিত মানুহৰ বুজাবুজিৰে ধৰিব নোৱাৰি. প্ৰভুৱে তেওঁৰ সন্তানসকলৰ বাবে যি কৰে, যাক তেওঁ ইমান ভাল পায়, সেই সকলোবোৰ ইমান ভাল আৰু আচৰিত.

আমি নিজাববীয়াকৈ ইমান প্ৰচেষ্টা কৰো, কিছুমান বিশেষ বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত. কিন্তু প্ৰভুৰ সময়ত তেওঁৰ সিদ্ধ ইচ্ছা অনুসৰি তেওঁ সকলো আচৰিত ধৰণে সম্পূৰ্ণ কৰিব. তেওঁ সেইবোৰ ইমান নিখুঁতভাৱে কৰিব, যে আমি ক’ম “এইয়া যিহোৱাৰেই কার্য, আমাৰ দৃষ্টিত অতি আচৰিত লাগে” (গীতমালা ১১৮:২৩).

এনেকুৱা সময়ো আহে, য’ত বহু চেষ্টা কৰিও আমি হয়তো সাধাৰণ চাকৰি এটাও পাব নোৱাৰো. কিন্তু যেতিয়া আমি উপবাস কৰোঁ আৰু প্ৰভুৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, তেতিয়া তেওঁ আমাৰ বাবে নতুন দুৱাৰ মুকলি কৰে; আৰু আমাৰ জীৱনত আমাক আচৰিত উত্থান প্ৰদান কৰে, যিটো আমি কেতিয়াও কল্পনা কৰিব পৰাতকৈ বহু বেছি.

যেতিয়া আমি ভবা বা কল্পনা কৰাতকৈ বহু বেছি লাভ কৰো, তেতিয়া আমাৰ দৃষ্টিত ই আচৰিত হয়. আৰু আমি আনন্দৰে কওঁ, যে সেয়া প্ৰভুৰ কাম.

কেৱল এজন ভেড়াৰখীয়া দায়ূদক সমগ্ৰ ইস্ৰায়েলৰ ৰজা হ’বলৈ উত্থাপন কৰাটো সাধাৰণ কথা নেকি? দায়ূদে নিজৰ ভেড়াৰ সৈতে মৰুভূমিত দিন কটালে, কোনো শিক্ষা নোহোৱাকৈ. আৰু এনে পৰিস্থিতিৰ পৰা প্ৰভুৱে তেওঁক তেওঁৰ দাস হিচাপে, ভাববাদী হিচাপে আৰু প্ৰভুৰ বাবে মধুৰ গীত ৰচনা আৰু গাব পৰা গীতমালাকাৰ হিচাপে তুলি লৈছিল. ই ইমানেই আচৰিত যে প্ৰভুৱে দায়ূদক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে আৰু তেওঁৰ বিষয়ে ক’লে, “‘এইয়া যিহোৱাৰেই কার্য,আমাৰ দৃষ্টিত অতি আচৰিত লাগে” (গীতমালা ১১৮:২৩).

মৰ্দখয়ৰ দত্তক কন্যা ইষ্টাৰ কেনেকৈ হঠাতে সেই গোটেই জাতিৰ ৰাণী হ’ল? কোনো মানুহৰ সহায় বা পৰামৰ্শৰ বাবেই নহয়, প্ৰভুৰ দ্বাৰাহে হৈছিল. আৰু আমাৰ দৃষ্টিত ই আচৰিত.

আমাৰ প্ৰভুৱেই হৈছে সেইজন যিয়ে যোচেফ, দায়ূদ, দানিয়েল আৰু ইষ্টেৰক আচৰিত ধৰণেৰে ওপৰলৈ তুলিছিল. আৰু তেওঁ নিশ্চয় তোমালোকক ওপৰলৈ তুলিব. তেওঁ মৰুভূমিত নতুন বাট আৰু মৰুভূমিত নৈ সৃষ্টি কৰিব.

“চোৱা, মই এক নতুন কাৰ্য কৰিবলৈ উদ্যত; সেয়ে এতিয়া ঘটিব; তোমালোকে জানো তাক নাজানিবা? মই অৰণ্যৰ মাজত পথ, আৰু মৰুভূমিৰ মাজত নদীবোৰ উৎপন্ন কৰিম.”(যিচয়া ৪৩:১৯).

ঈশ্বৰৰ সন্তানসকল, তেওঁৰ পথবোৰ ধুমুহা আৰু ঘূৰ্ণীবতাহত থাকে আৰু তেওঁৱেই তোমালোকক ওপৰলৈ তুলি লয়.

অধিক ধ্যান-ধাৰণৰ বাবে পদ: “ সেই লোক সকলে ঈশ্বৰৰ দাস, মোচিৰ গীতa আৰু সেই মেৰ-পোৱালিৰ গীত গান কৰি ক’লে, “আপোনাৰ কৰ্ম মহৎ আৰু আচৰিত, সকলোৰে ওপৰত শাসন কৰা, হে প্ৰভু পৰমেশ্বৰ৷ হে চিৰস্থায়ী ৰজা, আপোনাৰ পথ ন্যায় আৰু সত্য৷”(প্ৰকাশিত বাক্য ১৫:৩).