जून 05 – देवाला मान्य असलेला यज्ञ!

“देवाचे यज्ञ म्हणजे भग्न आत्मा; भग्न व पश्चात्तापी हृदय, हे देवा, तू तुच्छ मानणार नाहीस.” (स्तोत्र ५१:१७)

सामान्यतः प्रत्येकजण आनंद आणि सुख शोधतो. लोकांना आनंदी राहणे, गाणे गाणे आणि उत्साहाने जगणे आवडते. परंतु प्रभूने आपल्याला अशा धन्य अनुभवांचा भागीदार करायचे असेल, तर आपण भग्न आणि पश्चात्तापी हृदयाने प्रार्थना करणारे लोक झाले पाहिजे.

परिस्थिती अनुकूल असते तेव्हा आपण आनंदाने देवाची स्तुती करतो. पण परिस्थिती प्रतिकूल झाली तरी आपण त्याची स्तुती करतो का?

हबक्कूकने हा ठाम निर्णय घेतला होता: “अंजीराचे झाड फुलणार नाही, द्राक्षवेलीवर फळे लागणार नाहीत; जैतूनाचे पीक निष्फळ होईल, शेतात धान्य उत्पन्न होणार नाही; मेंढ्या कळपातून नाहीशा होतील आणि गोठ्यात गुरे राहणार नाहीत, तरीही मी परमेश्वरामध्ये आनंद मानीन; माझ्या तारणकर्त्या देवामध्ये हर्ष करीन.” (हबक्कूक ३:१७-१८)

हानी आणि दुःखाच्या काळात देवाची स्तुती करणे कठीण असते. पण जो विश्वास ठेवतो की प्रभू वाईटाचे चांगल्यात रूपांतर करू शकतो, तो त्याची स्तुती करत राहील. ज्यांना माहीत आहे की देवावर प्रेम करणाऱ्यांच्या हितासाठी सर्व गोष्टी एकत्र कार्य करतात, ते त्याची स्तुती करतील.

स्तुतीमिश्रित प्रार्थना अंधाराच्या शक्तींना तोडते आणि देवाचा प्रकाश व आशीर्वाद आणते. ती विश्वास दृढ करते आणि खरी शांती प्रदान करते.

हन्नाची तिच्या प्रतिस्पर्धी स्त्रीने थट्टा केली कारण तिला मूल नव्हते. तिचे जीवन पुनर्स्थापित व्हावे यासाठी तिला भग्न आणि व्याकूळ हृदयाने प्रार्थना करावी लागली. प्रभूने तिची अश्रूंनी भरलेली प्रार्थना ऐकली आणि तिला शमुवेल या पुत्राचा आशीर्वाद दिला.

जेव्हा तुम्ही भग्न व पश्चात्तापी हृदयाने देवाकडे पाहाल, तेव्हा तुम्ही देवाच्या कृपामय हातांचा स्पर्श अनुभवाल. त्याच्या प्रेमाचा दिलासा देणारा स्पर्श तुम्हाला जाणवेल.

मनुष्याला सामान्य परिस्थितीपेक्षा परीक्षा आणि संघर्षाच्या काळात अधिक खोल आध्यात्मिक सत्ये शिकायला मिळतात. जेव्हा तो तुटतो आणि नम्र होतो, तेव्हा त्याच्यातील स्वाभिमान व अहंकार दूर होतो आणि तो म्हणू लागतो: “आता मी नव्हे, तर ख्रिस्त माझ्यामध्ये जगतो.”

राजा दावीदाने अनेक संकटे, दुःखे आणि युद्धे अनुभवली. शेवटी तो काय म्हणाला हे तुम्हाला माहीत आहे का?

“मला दुःख भोगावे लागले, हे माझ्यासाठी चांगले झाले; कारण त्यामुळे मी तुझे नियम शिकलो.” (स्तोत्र ११९:७१)

पुढील ध्यानासाठी वचन “म्हणून बंधूंनो, देवाच्या दयेमुळे मी तुम्हाला विनंती करतो की, तुमची शरीरे जिवंत, पवित्र आणि देवाला मान्य असा यज्ञ म्हणून अर्पण करा.” (रोमकर १२:१)