ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 03 –ಕುಂಟರಿಗೆ ಕಾಲುಗಳು!

“ಲುಸ್ತ್ರದೊಳಗೆ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಲವಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಕೂತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹುಟ್ಟುಕುಂಟನಾಗಿದ್ದು ಎಂದಿಗೂ ನಡೆಯದೇ ಇದ್ದವನು. ಪೌಲನು ಆಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನು ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.” (ಅಪೋ ಕೃತ್ಯ 14:8–9)

ಲುಸ್ತ್ರ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ಅಪೋಸ್ತಲನಾದ ಪೌಲನು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಕುಂಟನಾಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಂಡನು. ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸ್ವಸ್ಥತೆ ಹೊಂದುವ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆಯೆಂದು ಪೌಲನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, “ನಿನ್ನ ಕಾಲೂರಿ ಊರಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತುಕೋ!” ಎಂದನು. ಕೂಡಲೇ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಹಾರಿ ನಡೆದಾಡಿದನು.

ಸತ್ಯವೇದವು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಿಕವಾಗಿ ನಡೆದ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆತ್ಮಿಕ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನೂ ಬಯಲುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿಗೂ, ಶಾರೀರಿಕವಾಗಿ ಕುಂಟರಾಗಿರುವವರನ್ನು ಕರ್ತನು ಎದ್ದು ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆತನು ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕುಂಟರಾಗಿರುವವರನ್ನೂ — ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು — ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸಿ, ಅವರು ಎದ್ದು ಸುಸಮಾಚಾರವನ್ನು ಸಾರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಂಧರೂ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮಿಕ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿದೆ. ದಾವೀದನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು: “ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ತೆರೆ; ಆಗ ನಾನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವೆನು.” (ಕೀರ್ತನೆ 119:18) ದಾವೀದನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಆತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಕರ್ತನು ಅನೇಕರ ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕಿವುಡಾದ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿದ್ದಾನೆ, ಅವರು ಆತನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಮತ್ತು ಆತನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ಹೌದು, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮಿಕ ಕಿವಿಗಳೂ ತೆರೆಯಲ್ಪಡಬೇಕು.

ಕರ್ತನ ಕುರಿತು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಲು ನಾಚಿಕೆಪಡುವ ಕಾರಣ ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮೂಕರಾಗಿರುವ ಕ್ರೈಸ್ತರಿದ್ದಾರೆ. ಆತ್ಮದಲ್ಲೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಹಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಇತರರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕರ್ತನು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಟ್ಟುಗಳು ಮುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವರು ಕರ್ತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ, ಆತನಿಗೆ ಹಾಡುವ ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಜನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯೋಬನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ನಾನು ಕುರುಡರಿಗೆ ಕಣ್ಣಾಗಿಯೂ ಕುಂಟರಿಗೆ ಕಾಲಾಗಿಯೂ ಇದ್ದೆನು.” (ಯೋಬ 29:15). ಯೋಬನು ಅಪಾರ ಶ್ರಮೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಅವನು ಕುರುಡರಿಗೆ ಕಣ್ಣೂ, ಕುಂಟರಿಗೆ ಕಾಲೂ ಆಗಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಪ್ರಿಯ ದೇವರ ಮಕ್ಕಳೇ, ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯಕರಾಗಿರಿ. ಆದರಣೆಯ ಮೂಲವಾಗಿರಿ. ಸ್ವಂತ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಸಭೆಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರನ್ನು ಕರೆತನ್ನಿರಿ, ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರ್ತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನೆರವಾಗಿರಿ.

ಯೇಸುವಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ರೋಗಿಯನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಕರ್ತನ ಬಳಿಗೆ ತಂದರು. ಜನಸಂದಣಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಬಾಗಿಲಿನ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಕರೆತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಅವನನ್ನು ಇಳಿಸಿದರು. ಕರ್ತನು ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ರೋಗಿಯನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸಿದನು.

ಪ್ರಿಯ ದೇವ ಜನರೇ, “ಕರ್ತನೇ, ಶಾರೀರಿಕವಾಗಿ ಕುಂಟರಾಗಿರುವವರು ಎದ್ದು ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡು, ಮತ್ತು ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕುಂಟರಾಗಿರುವವರು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡು.” ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ:

ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ: “‘ಯೆಹೋವನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ’, ಬಾ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಾಗ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಯೆರೂಸಲೇಮೇ, ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳು ನಿನ್ನ ಬಾಗಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುತ್ತವಲ್ಲಾ.!” (ಕೀರ್ತನೆ 122:1–2)