ऑगस्ट 22 – त्याच्या आज्ञा पाळणारे हृदय!

“अहाहा! त्यांचे हृदय असे असते की त्यांनी माझे भय बाळगावे आणि माझ्या सर्व आज्ञा सदैव पाळाव्यात, म्हणजे त्यांचे आणि त्यांच्या मुलांचे सदैव कल्याण होईल!” (अनुवाद ५:२९)

जगात पोलीस अधिकारी, न्यायालये आणि तुरुंग असल्यामुळे लोक देशातील कायदे मोडण्यास घाबरतात. जर लोक पृथ्वीवरील कायद्यांचा एवढा आदर आणि धाक बाळगतात, तर स्वर्गातील नियम व आज्ञांचा आपण कितीतरी अधिक आदर केला पाहिजे! म्हणून, संपूर्ण अंतःकरणाने प्रभूच्या आज्ञा, नियम व विधी पाळण्याचा दृढ निश्चय करा.

पाप म्हणजे काय? ग्रीक भाषेतील या शब्दामध्ये लक्ष्य चुकणे असा अर्थ आहे. धनुर्विद्या करणारे लोक लक्ष्याच्या मध्यभागी बाण मारण्याचा प्रयत्न करतात. जेव्हा बाण अपेक्षित लक्ष्याला लागत नाही, तेव्हा तो आपले उद्दिष्ट साध्य करण्यात अपयशी ठरतो. त्याचप्रमाणे, देवाच्या मानकानुसार जीवन जगण्यात अपयशी होणे म्हणजे पाप. देवाच्या नियमांचे उल्लंघन करणे, आपल्या सद्सद्विवेकबुद्धीच्या विरोधात जाणे आणि देवाच्या अपेक्षेप्रमाणे जगण्यात कमी पडणे—ही सर्व पापाची रूपे आहेत.

प्रभूने नियमशास्त्राद्वारे दहा आज्ञा दिल्या. त्यापैकी चार आज्ञा मनुष्याच्या देवाप्रती असलेल्या जबाबदाऱ्यांविषयी आहेत, तर उर्वरित सहा आज्ञा मानवांमध्ये असावयाच्या संबंधांविषयी आहेत.

सिनाय पर्वतावर चाळीस दिवस उपवास केल्यानंतर मोशेला नियमशास्त्राच्या आज्ञा मिळाल्या आणि तो पर्वतावरून खाली आला. परंतु पर्वताच्या पायथ्याशी इस्राएली लोकांनी सोन्याचे वासरू बनवलेले आणि त्याच्यासमोर नग्न होऊन नाचत व उत्सव साजरा करताना त्याने पाहिले. मोशेला फार राग आला. त्याने दगडाच्या दोन पाट्या पर्वताच्या पायथ्याशी फेकून दिल्या आणि त्या फोडल्या.

एका बाजूला इस्राएली लोकांनी देवाबरोबर केलेला करार मोडला होता; तर दुसऱ्या बाजूला मोशेने आज्ञा लिहिलेल्या पाट्या फोडल्या.

आजसुद्धा अनेक लोक देवाबरोबरच्या नात्यापेक्षा देहाच्या इच्छा आणि पापाच्या सुखांना अधिक महत्त्व देतात. जेव्हा लोक आपल्या मनाच्या आणि देहाच्या इच्छेनुसार जगतात, तेव्हा प्रभूचे हृदय दुःखी होते.

मोशेच्या मृत्यूपूर्वी त्याने अनुवादाचे पुस्तक लिहिले. ते इस्राएलसाठी त्याचे अंतिम आवाहन आणि आध्यात्मिक वसीयतनामा होते. त्याचा संदेश मुळात असा होता: “इस्राएल, जर तुला सुखी आणि आशीर्वादित व्हायचे असेल, तर प्रभूच्या आज्ञा पाळ.”

परंतु नवीन करारात प्रभूने आपल्याला केवळ दगडाच्या पाट्यांवर लिहिलेल्या आज्ञा दिलेल्या नाहीत, तर आपल्या हृदयावर लिहिलेले आत्म्याचे नियम दिले आहेत: “त्या दिवसांनंतर प्रभू म्हणतो, मी माझे नियम त्यांच्या मनात घालीन आणि त्यांच्या हृदयावर ते लिहीन; मी त्यांचा देव होईन आणि ते माझे लोक होतील.” (इब्री ८:१०)

किती गौरवशाली विशेषाधिकार आहे! देवाच्या आज्ञा आता केवळ दगडावर लिहिलेले बाह्य नियम राहिलेले नाहीत. पवित्र आत्म्याद्वारे देव विश्वासणाऱ्याच्या हृदयावर आपली इच्छा लिहितो. देवाच्या प्रिय लेकरांनो, देवाच्या बोटाने तुमच्या हृदयावर लिहिलेल्या आज्ञांना जपून ठेवा आणि त्यांचे पालन करा. त्याचे वचन तुमचे विचार, तुमचे निर्णय, तुमची नाती आणि तुमचे आचरण यांवर राज्य करू दे.

पुढील मननासाठी वचन: “त्याच्या देवाचा नियम त्याच्या हृदयात आहे; त्याची पावले घसरणार नाहीत.” (स्तोत्र ३७:३१)