ফেব্রুয়ারী 02 – অভিষিক্ত হোৱাৰ তেল!

“তুমি ইস্ৰায়েলী লোকসকলক কবা, “তোমালোকৰ পুৰুষানুক্ৰমে মোৰ বাবে সেয়ে অভিষেকৰ পবিত্ৰ তেল হ’ব।” (যাত্ৰা৩০: ৩১)।

প্ৰভুয়ে মোচিক নিৰ্দেশ দিছিল যে তাম্বু আৰু ইয়াৰ সকলো বাচন-বৰ্তনঅভিষিক্ত কৰাৰ পবিত্ৰ তেলৰে অভিষিক্ত কৰা উচিত।  এই নিৰ্দেশনাহৈছে মুক্তিসম্পৰ্কীয় সকলো বিষয়ত পবিত্ৰ আত্মাৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপে জড়িত হোৱাৰ এক পূৰ্বাভাস।  প্ৰভুয়ে মোচিক দিয়া স্পষ্ট নিৰ্দেশনা অনুসৰি অভিষিক্ত হোৱাৰ পবিত্ৰ তেল কোনো সাধাৰণ তেল নহয়, কিন্তু বিশেষ ভাৱে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।

ইয়াৰ প্ৰস্তুতিৰ বিষয়ে আমি শাস্ত্ৰত এনেদৰে পঢ়িছোঁ: “তুমি নিজৰ বাবে বিশেষ বিশেষ সুগন্ধি দ্ৰব্য, অৰ্থাৎ পবিত্ৰ-স্থানৰ চেকল অনুসাৰে, পাঁচশ চেকল গন্ধৰস, আৰু দুশ পঞ্চাশ চেকল সুগন্ধি ডালচেনি, দুশ পঞ্চাশ চেকল সুগন্ধি বচ,সেইবোৰেৰে তুমি অভিষেকৰ অৰ্থে পবিত্ৰ তেল, অৰ্থাৎ সুগন্ধি দ্ৰব্য ব্যৱসায়ীয়ে তৈয়াৰ কৰা অনুসাৰে সুগন্ধি তেল যুগুত কৰিবা। সেয়ে অভিষেকৰ পবিত্ৰ তেল হ’ব।”(যাত্ৰাপুস্তক ৩০: ২৩- ২৫)৷

প্ৰথমতে, ‘মাইৰ’ হৈছে গছৰ পৰা ওলাই অহা ৰেজিন, যেতিয়া তীক্ষ্ণ চুৰিৰে ছিঙি যায়।  এইটো ভগ্ন আৰু অনুতপ্ত হৃদয়ৰ পৰা ওলাই অহা অশ্ৰুসিক্ত প্ৰাৰ্থনাৰ সৈতে তুলনীয়।  দ্বিতীয়তে, ‘মিঠা গোন্ধযুক্ত ডালচেনি’ সুন্দৰ সুগন্ধেৰে পৰিপূৰ্ণ।  ই আপোনাক মনত পেলাই দিয়ে যে আপুনি সদায়ে আপোনাৰ জীৱনত খ্ৰীষ্টৰ এক মিঠা গোন্ধযুক্ত গোন্ধ হোৱা উচিত।

তৃতীয়তে, ‘মিঠা গোন্ধযুক্ত বেত’ বা ‘কেলামাছ’।  এইটো এটা ভেষজ যিয়ে কথা কোৱাত অসুবিধা নিৰাময় কৰে।  যেতিয়া কেঁচুৱাবোৰৰ জিভাত প্ৰয়োগ কৰা হয়, ই কথা কোৱাত সহায় কৰে।  এইটোৱে আমাক জিভাত কথা কোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে।  চতুৰ্থতে, অভিষিক্ত কৰাৰ পবিত্ৰ তেল প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে ‘কেচিয়া’ যোগ কৰিব লাগে।  এইটো কেচিয়া গছৰ বাকলি, আৰু ই আমাৰ জীৱনৰ অদূৰদৰ্শী মনোভাৱসলনি আৰু আঁতৰ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰে।

যেতিয়া ওপৰোক্ত চাৰিটা উপাদানত জলফাই তেল যোগ দিয়া হয়, ইয়াক অভিষিক্ত কৰাৰ পবিত্ৰ তেললৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয়।  সেই তেলে ঈশ্বৰৰ সেৱকৰ ওচৰত পোৱা বিশেষত্ববোৰ প্ৰকাশ কৰে।  ঈশ্বৰৰ সন্তান, পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা আপোনাক জব্দ কৰা আৰু পবিত্ৰতাৰ পৰা পবিত্ৰতালৈ নিৰন্তৰ অগ্ৰসৰ হোৱাটো আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয়।

ইয়াৰ উপৰিও মন কৰিবলগীয়া:তাৰ পাছত যিহোচূৱাই লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে নিজকে পবিত্ৰ কৰা; কিয়নো কাইলৈ যিহোৱাই তোমালোকৰ মাজত আচৰিত কৰ্ম কৰিব।” (যিহোচূৱা ৩: ৫)।