സെപ്റ്റംബർ 23 – സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയം!

“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കണം.” (ആവർത്തനം 6:5)

കർത്താവ് ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന് പത്തു കൽപ്പനകൾ നൽകിയെങ്കിലും, അവൻ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് ഏറ്റവും പ്രധാനവും വലുതുമായ കൽപ്പനയായി സ്ഥാപിച്ചു. നാം കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കണം, നമ്മുടെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം. തീർച്ചയായും, ക്രിസ്തുമതം സ്നേഹത്തിന്റെ മാർഗമാണ്. ദൈവസ്നേഹം അനുഭവിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു വിശ്വാസമല്ല; ദൈവത്തോടും മറ്റുള്ളവരോടും ആ സ്നേഹം നിരന്തരം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതമാണിത്.

കർത്താവിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്. നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന സ്നേഹത്തോടെ അവനെ സ്നേഹിക്കുകയും അവനെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുക. സന്തോഷത്തോടെ അവനെ സ്തുതിക്കുകയും അവനിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുക. ആഴം ആഴത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നതുപോലെ, കർത്താവിന്റെ ഹൃദയം നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിനും കൂട്ടായ്മയ്ക്കും വേണ്ടി കൊതിക്കുന്നു.

“സ്നേഹിക്കാത്തവൻ ദൈവത്തെ അറിയുന്നില്ല, കാരണം ദൈവം സ്നേഹമാണ്.” (1 യോഹന്നാൻ 4:8). ചിലർ തെറ്റിദ്ധാരണയിലൂടെ, “സ്നേഹമാണ് ദൈവം” എന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ സ്നേഹം തന്നെ ദൈവമാകാൻ കഴിയില്ല. സ്നേഹം ദൈവത്തിന്റെ പരമോന്നത ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. കാൽവരിയിലെ സ്നേഹം ത്യാഗപരമായ സ്നേഹമായി നിങ്ങളെ തേടി വന്നു. ആ സ്നേഹം നിമിത്തം, പാപമോചനവും വിടുതലും അനുഗ്രഹവും നൽകുന്നതിനായി കർത്താവ് കുരിശിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ മനസ്സോടെ സഹിച്ചു.

നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തന്നെത്തന്നെ നൽകുകയും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തന്റെ അവസാന തുള്ളി രക്തം പോലും ചൊരിയുകയും ചെയ്തവനെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ കഴിയും?

ദൈവസ്നേഹം ഇല്ലാത്ത ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് സ്നേഹത്തിന്റെ വിഷയത്തിനായി ഒരു മുഴുവൻ അധ്യായം നീക്കിവച്ചത് – 1 കൊരിന്ത്യർ 13.

“ഞാൻ മനുഷ്യരുടെയും ദൂതന്മാരുടെയും ഭാഷകളിൽ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സ്നേഹമില്ലെങ്കിലും, ഞാൻ മുഴങ്ങുന്ന ചെമ്പോ ചിലമ്പുന്ന കൈത്താളമോ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.” (1 കൊരിന്ത്യർ 13:1)

കർത്താവ് ചില ആളുകൾക്ക് ആത്മീയ ദാനങ്ങളും വലിയ ആത്മീയ ശക്തിയും നൽകിയേക്കാം, അവയിലൂടെ വീര്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തേക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, അവർ അഹങ്കാരികളും സ്വയം ഉയർത്തുന്നവരും ആകുമ്പോൾ, അവർക്ക് അവരുടെ ആദ്യ സ്നേഹത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ ഒടുവിൽ വീണുപോയേക്കാം.

നമ്മുടെ ആദ്യസ്നേഹവും പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെയുള്ള സ്നേഹവും കർത്താവ് നമ്മിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ പത്രോസിനോട് ചോദിച്ചത്: “അവർ പ്രാതൽ കഴിച്ചശേഷം യേശു ശിമോൻ പത്രോസിനോട്: ‘യോനായുടെ മകനായ ശിമോനേ, നീ ഇവയെക്കാൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ?’ അവൻ അവനോടു: ‘അതേ, കർത്താവേ; ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് നീ അറിയുന്നുവല്ലോ.’ അവൻ അവനോടു: ‘എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ പോറ്റുക’ എന്നു പറഞ്ഞു.” (യോഹന്നാൻ 21:15)

അപ്പോൾ, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിനെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കാത്തപ്പോൾ, നമുക്ക് എങ്ങനെ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയും? സ്വാർത്ഥ സ്നേഹം ഉപേക്ഷിക്കുക. കപടവും ഭാവനാപൂർണ്ണവുമായ സ്നേഹം നിരസിക്കുക. വഞ്ചനയോ കാപട്യമോ ഇല്ലാതെ, ആത്മാർത്ഥവും നിർമ്മലവുമായ ഹൃദയത്തോടെ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുക.

തിരുവെഴുത്ത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “വിശ്വസ്തസാക്ഷിയും മരിച്ചവരിൽ ആദ്യജാതനും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ അധിപതിയുമായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിന്നും. നമ്മെ സ്നേഹിച്ചവനും നമ്മുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് നമ്മെ സ്വന്തം രക്തത്താൽ കഴുകി തന്റെ ദൈവത്തിനും പിതാവിനും നമ്മെ രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരുമാക്കി മാറ്റിയവനും, അവന് എന്നെന്നേക്കും മഹത്വവും ആധിപത്യവും ഉണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.” (വെളിപ്പാട് 1:5–6)

പ്രിയ ദൈവമക്കളേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിറയട്ടെ. നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, നിങ്ങളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ അവനെ സ്നേഹിക്കുക. നിങ്ങളുടെ അനുസരണത്തിലും, ആരാധനയിലും, ബന്ധങ്ങളിലും, ത്യാഗങ്ങളിലും, സേവനത്തിലും നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം കാണപ്പെടട്ടെ.

കൂടുതൽ ധ്യാനത്തിനായി വാക്യം: “അവൻ ആദ്യം നമ്മെ സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ് നാം അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നത്.” (1 യോഹന്നാൻ 4:19)